شنبه 16 آذر 1398 04:22 ق.ظ نظرات ()
قبل از هر چیزی من از بزرگوارانی که قراره مطلب زیر رو بخونن تقاضای عفو می کنم... راستش دو هفته است روز و شب دارم فک می کنم که یه جوری این مطالب رو به صورت محترمانه و مؤدبانه بنویسم ولی هیچ راهی پیدا نکردم. فلذا اگر گوشتون به شنیدن حرفهای بد بد عادت نداره و چشمتون به خوندن اونها.... از خوندن این پست جداً اجتناب کنید. اگر هم کسی می تونه این مطالب رو به صورت مؤدبانه بنویسه لطف کنه و برای من ارسال کنه تا به اسم خودش منتشر کنم و این پست را پاک ش کنم.
اما قبل از مطالعه ی مطلب کلیپی را که از اعتراضات دو هفته ی قبل به دست ما رسید به سمع و نظر شما می رسانیم. دوستان برای مشاهده ی کلیپ آن را از اینجا دانلود کنند و ببینند چون که مقدمه ی مطلب همین کلیپ است و اگر اون رو به دقت نبینید و نفهمید خوب بقیه ی مطلب رو هم نمی فهمید.
چگونه اعتراضات خیابانی موفقیت آمیزی داشته باشیم؟
همان طور که می دونید هر کاری برای به موفقیت رسیدن نیازمند یه سری مقدمات است و بدون این مقدمات به جایی نمی رسه. یه مسافرت کوتاه نیاز به ماشین داره و ماشین نیاز به بنزین. درس خوندن نیاز به کتاب داره و معلم. بهبود آنفلوآنزای مرغی نیاز به دکتر داره و دارو... قس علی هذا هر نوع اعتراض خیابانی (چه به حق و چه به ناحق) هم برای اینکه موفق بشه نیاز هست تا مقدمات ش فراهم بشه وحتی اگر یکی از اون مقدمات فراهم نشه با شکست مواجه می شه... من یه تعدادی از مهمترین مقدمات اعتراضات خیابانی رو فهرست می کنم... با دقت بخونید و دفعه ی بعدی که خواستید برای اعتراض به گرانی سیب زمینی و پیاز بریزید توی خیابون حتما اینها رو اول لهاز کنید:
1- هر اعتراض خیابانی نیاز به رهبر داره، البته نه رهبر اسمی. رهبری که واقعا حرفش در میان مردم در رو داشته باشه و اگه گفت بمیر همه همون جا سرشون رو توی خیابون بذارن زمین و بمیرن. پس شما که رهبر ندارید ... می خورید می ریزید توی خیابون.
2- هر رهبری برای هدایت معترضین توی خیابون نیاز به یک شبکه ی اطلاع رسانی دو طرفه ی دقیق داره، شبکه ای که دستورات رهبر رو به معترضین برسونه و وضعیت معترضین رو به رهبر. پس شما که یه شبکه ی اطلاع رسانی مستقل ندارید و تا نت گوشی تون قط بشه تا دو هفته دپ می زنید ... می خورید می ریزید توی خیابون.
3- هر اعترضات خیابانی نیاز به مردمی داره که وقتی ریختن توی خیابون دیگه از خیابون نرن تا وقتی که به خواسته شون برسن. شما که ظهر می ریزی توی خیابون و شب می خوای بری بغل خانم بچه ها لالا کنی ... می خورید می ریزید توی خیابون.
4- اعتراضات خیابانی وقتی به موفقیت می رسه که معترضین اون رو با کارنوال عوضی نگیرن و توی خیابون ها و کوچه ها راه نیفتند. یعنی اعتراضات خیابون اصولا از جنس تظاهرات نیست چون هدفشون فرق داره. تظاهرات یه جورایی اطلاع رسونی هست ولی اعتراضات خیابونی روشی برای تغییر رفتار حاکمان است. اصل اساسی برای موفقیت یه اعتراض خیابونی این است که معترضین در یک محل جمع بشوند و باسن مبارکشون رو بذارن زمین و به هیچ وجه تکون نخورن حتی اگر با تانک از روشون رد بشن. پس شما که نمی تونی باسن ت رو بچسبونی به زمین اصلا ... می خورید که میریزید توی خیابون.
5- معترضین وقتی که باسنشون رو گذاشتن روی زمین باید خواسته شون کاملا شفاف و روشن باشه... اینکه خواسته اونها حق هست یا خیر البته اصلا مهم نیست. مهم اینه که هر کسی برنداره برای خودش یه شعار بده و کاری به کار بقیه نداشته باشه. پس در نتیجه شما که اصلا نمی دونید خواسته تون چی هست و هر کدومتون یه خواسته دارید که با مال بقیه فرق داره ... می خورید که می ریزید توی خیابون.
این چارتا اصل پنج اصل اساسی موفقیت اعتراضات خیابونی هستند... یه سری فروع هم هست البته که میشه درباره شون ان قلت کرد. سرفرصت  البته....