دوشنبه 6 شهریور 1391 03:47 ب.ظ نظرات ()



هم آنان که با ابوبکر و عمر و عثمان بیعت کرده اند، دست مرا به عنوان بیعت فشرده اند. پیمان ما این بود که همچون گذشتگان همراه و همکار باشیم. بنای کار این است که دست به دست هم داده به خاطر اعلای کلمه ی اسلام جهاد و اجتهاد بکار بریم و از ایفای وظایف خویش لحظه ای فروننماییم. آنچنان که در عهد خلفای گذشته اجماع مردم مدینه اجماع امت محمد بود و مسلمانان جهان همگان چشم به مهاجر و انصار همی داشتند و حرمت مدینه را رعایت همی کردند، اکنون بر مردم شام مسلم است که بیعت مدینه را محترم بشمارند و سراطاعت بسوی منبر و محراب و پیغمبر (ص) فرود آوردند. مهاجر و انصار در انتهای سه روز مشورت و مطالعه مرا به امامت برگزیده اند. بنای مردم در عهد خلفای پیشین چنین بود که  اگر قومی اجماع امت را ناچیز می انگاشت و سر از اطاعت امام، امامی که در شورای مهاجر و انصار امام شناخته شود، در می پیچیدند، دشمن دین و آیین اسلام بشمار می آمد، زیرا روشی منحرف پیش گرفته و نغمه ای مخالف در انداخته بود.

در این هنگام مسلمانان بر ضد آن قوم بسیج می دادند و شمشیر مبارزه جهاد از غلاف بر می آوردند. و این تویی ای معاویه که ببیعت من مدیون باشی، و چنان خواهم که وام خویش فروگذاری، و هرگز نخواهی پنداشت که دامن علی به خون عثمان آلوده باشد ، زیرا مردم مدینه می دانند که من یکباره از این حادثه به دور بوده ام، و دورادور بدین معرکه می نگریستم. دامن من از خون این مرد پاک است و اگر تو بخواهی که مرا متهم شماری، بحقیقت و ایمان خیانت روا داشته ای. سهل است، همان پندار که بدلخواه تو است، اما بپایان کار نیز بیندیش.

نهج البلافه به کوشش جواد فاضل چاپ یازدهم 1350 موسسه مطبوعات علمی صفحات 648 و 649