منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • چهارشنبه 28 اسفند 1398 07:36 ق.ظ نظرات ()


     

    1~186.jpg

     

    ارتش رومانی به عنوان بخشی از برنامه ی تجدید سلاح خود در اواخر دهه 1930 به دنبال دریافت مجوز برای تولید 200 دستگاه تانک پیاده نظام فرانسوی آر-35 به صورت بومی بود. تا اوایل سال 1938، مذاکرات برای ایجاد کارخانه ی تولید آر-35 پیشرفتهایی کرد اما با آغاز مخاصمات هیتلر فرانسه از تصمیم خود بازگشت. با این حال، در آگوست و سپتامبر 1939، فرانسوی ها به عنوان یک اقدام موقت تعداد41 دستگاه آر-35 به ارتش سلطنتی رومانی تحویل دادند. این تانک ها ستون فقرات هنگ دوم زرهی تازه تأسیس را تشکیل دادند. در پایان سپتامبر 1939 و با سقوط ارتش لهستان در جنگ جهانی دوم، تعداد 34 دستگاه جدید آر-35 لهستانی که به رومانی فرارکردند به دست رومانیایی ها رسید. با این وجود استعداد هنگ دوم زرهی به دو گردان تانک افزایش یافت.

     

    3-6-2020_10-22-27_PM.jpg

     

    پس از نبرد استالینگراد ، رومانیایی ها فهمیدند که آر-35 هایشان نیاز به بهسازی دارد. در ابتدا، برجک یک آر-35 را با برجک یک تانک روسی تی-26 غنیمتی عوض کردند. اما در نهایت در ابتدای سال 1943، تصمیم گرفتن تا توپ ضدتانک 45 میلیمتری تی-26 را جایگزین توپ 37 میلی متری آر-35 بکنند. چون این توپ بزرگتر از توپ اصلی آر-35 بودند ناچار شدند تا مسلسل هم محور درون برجک را حذف کنند. تعداد 30 دستگاه از آر-35 ها مشمول این برنامه ی نوسازی شدند و به عنوان شکارچی تانک به خدمت گرفته شدند. این تانکها تا پایان جنگ در خدمت بودند. در در 19 ژوئیه 1944 در مجموع 60 دستگاه تانک آر-35 در ارتش رومانی وجود داشت.

       ترجمه و تلخیص

    رضا کیانی موحد

    آخرین ویرایش: سه شنبه 20 اسفند 1398 07:39 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 27 اسفند 1398 07:17 ق.ظ نظرات ()
    http://s7.picofile.com/file/8391147750/01.jpg
    .http://s7.picofile.com/file/8391147800/02.jpg
    http://s6.picofile.com/file/8391147818/03.jpg
    آخرین ویرایش: دوشنبه 26 اسفند 1398 10:21 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 16 اسفند 1398 07:42 ق.ظ نظرات ()

    مؤلف: رضا کیانی موحد

    شکسته شدن خط دفاعی ماژینو و در نهایت تسلیم ارتش فرانسه نه تنها یک پیروزی بزرگ نظامی برای آلمان بود بلکه هدیه ای ارزشمند از غنایم جنگی را برای نیروهای نظامی هیتلر به دنبال داشت که می توانستند در مراحل بعدی جاه طلبی های هیتلر بسیار مؤثر باشند. آلمانها ارتش خود را به گونه ای سازمان داده بودند که هر سلاح غنیمتی خوب و به درد خوری را در خود هضم کند. صد البته این غارتها در عمل با حک و اصلاحات زیادی همراه بود تا تجهیزات جدید برای استفاده در ارتش هیتلری بهینه سازی شوند.

    از مهمترین سلاح هایی که به دست آلمانها افتاد تعداد زیادی از تانکهای سبک و متوسط فرانسوی بود. بین سالهای 1935 تا ژوئن 1940، کارخانجات تانک سازی فرانسه در حدود 3500 دستگاه تانک ساخته بودند. تعدادی از آنها صادر شده بود، تعدادی هم به مستعمرات گوناگون فرانسه فرستاده شده بود؛ اما قسمت عمده ای از آنها در ارتش فرانسه خدمت می کردند. پس از تسلیم فرانسه، تعدادی از تانکهایی که از تهاجم ورماخت جان سالم به در بردند به عنوان غنیمت جنگی بین متحدین آلمان توزیع شدند. اما بیشتر این تانکهای غنیمتی با تبدیل به انواع گوناگون توپهای خودکششی فرصت پیدا کردند تا دوباره به جبهه بازگردند.

    در آن زمان آلمان دو نوع توپ خودکششی در سازمان رزم خود داشت: زره کوب ها (یا شکارچیان تانک) و توپهای هجومی. هر دو نوع توپ خودکششی برای پشتیبانی پیاده نظام طراحی شده بودند: اولی برای شکار تانکهای دشمن و حفاظت سربازان در برابر تک زرهی حریف و دومی پشتیبانی آتش از سربازان پیاده مخصوصا در برابر مواضع دفاعی دشمن. این دو سلاح به دلیل اینکه برجک گردان نداشتند ساده تر و در نتیجه ارزانتر از تانکهای معمولی تمام می شدند. به علاوه نداشتن برجک متحرک سبب شد تا بتوانند توپهای سنگین تری را بر روی آنها نصب کنند. بعضی از این نوع توپ های خودکششی در میدان جنگ خوب درخشیدند. در اینجا نگاه کوتاهی به انواع توپهای خودکششی که آلمانها بر روی شاسی تانکهای فرانسوی ساختند می اندازیم.

    آخرین ویرایش: سه شنبه 13 اسفند 1398 08:01 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 9 اسفند 1398 04:16 ق.ظ نظرات ()
    http://s6.picofile.com/file/8389268534/tw6.jpg

    http://s6.picofile.com/file/8389268492/tw5.jpg

    http://s6.picofile.com/file/8389268434/tw31.jpg




    آخرین ویرایش: سه شنبه 6 اسفند 1398 06:30 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 4 اسفند 1398 06:19 ق.ظ نظرات ()


    ترجمه و تلخیص: رضا کیانی موحد

    تاریخ: 25 می تا 3 جولای 1944

    موقعیت: دروار، بوسنی و هرزگوین

    نتیجه:پیروزی پارتیزانهای یوگسلاوی

    متخاصمین

    پارتیزان های یوگسلاوی

     

    آلمان

    کشور خودمختاری کرواسی

    چتنیک های بوسنی

    فرماندهان

    جوزف تیتو

    لوتار رندولیک

    کورت ریبکا

    دراژا میهایلووچ

    استعداد رزمی

    یک تیپ پیاده

     

    3500 نفر چترباز

    چند هزار نفر نیروی کمکی

    تلفات

    ادعای پارتیزانها

    500 نفر کشته

    1000 نفر مجروح

    2000 نفر غیرنظامی

    ادعای آلمانها

    در حدود 6000 نفر

    ادعای پارتیزانها

    788 نفر کشته

    881 نفر زخمی

    50 نفر مفقود

    ادعای آلمانها

    789 نفر کشته

    929 نفر زخمی

    57 نفر مفقود

     

    پیش زمینه ی تاریخی

    زمانی که هیتلر جنگ جهانی دوم را آغاز کرد موسیلینی تنها به این فکر می کرد که از قافله عقب نماند. اندیشه های توسعه طلبانه ی موسیلینی اما در حد و اندازه ی توانایی های ارتش ایتالیا نبود. حمله ی موسیلینی به بالکان به یک فاجعه تبدیل شد و در نهایت هیتلر مجبور شد قسمتی از نیروهایش را برای در هم کوبیدن یونان و یوگسلاوی (سابق) به بالکان اعزام کند. مقاومت زیرزمینی مردم یوگسلاوی (که امروزه آنها را پارتیزان می نامیم) باعث شد که سربازان متحدین تا انتهای جنگ در آنجا زمین گیر بشوند. در بهار 1944 آلمان برای از بین بردن مقاومت پارتیزانها نقشه ای جاه طلبانه کشید: از بین بردن شخص مارشال تیتو با یک عملیات هوابرد.

    متن کامل این عملیات را از اینجا دانلود کنید و بخوانید.

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 1 اسفند 1398 08:23 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 2 اسفند 1398 06:32 ق.ظ نظرات ()
    Image result for semovente
    توضیحات
    من گمان می کنم که مطلب زیر را قبلا در وبلاگ منتشر کردم اما هرچه که گشتم نتوانستنم آن را پیدا کنم. احتمالا به اشتباه پاکش کردم.... دوباره منتشر ش می کنم برای بقیه دوستان که تازه به جمع ما پیوسته اند.

    در بهار 1943 ارتش ایتالیا خط تولید تانکهایش را عملا تعطیل کرد تا بر ساخت توپهای خودکششی تمرکز کند. تجربه ی رزمی آنها نشان داده بود که تانکهای متوسط ایتالیایی در برابر رقبای خود در دشتهای روسیه و صحرای آفریقا حرفی برای گفتن نداشتند و به نظر نمی رسید که ایتالیایی ها بعدها هم بتوانند در این حوزه کاری انجام دهند. از سوی دیگر، یکسال قبل ارتش ایتالیا اولین توپ خودکششی خود را تحویل گرفته بود و نتایج به دست آمده از آنها غیرقابل تصور بود. این توپهای خودکششی قادر بودند هر تانک آمریکایی یا بریتانیایی را از میدان بدر کنند.

    بیشترین تعداد توپهای خودکششی زرادخانه ی ایتالیایی ها را توپهای خودکششی 75/18 و 47/32 تشکیل می دادند. این آخری تنها توپ خودکششی ایتالیایی ها بود که بر روی شاسی یک تانک سبک ساخته شد. این ادوات زرهی بقدری موفق بودند که پس از تسلیم شدن ایتالیا در جنگ، نازیها بسیاری از آنها را غنیمت گرفتند و حتی تولید بعضی از آنها را زیر نظر خود ادامه دادند.

    مقاله ی  کامل را می توانید از اینجا دانلود کنید.
    آخرین ویرایش: یکشنبه 27 بهمن 1398 08:43 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 45 1 2 3 4 5 6 7 ...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic