منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • جمعه 1 آبان 1394 06:44 ب.ظ نظرات ()
    نتیجه تصویری برای بشار اسد و پوتین ملاقات
    رئیس جمهور روسیه همچنین گفت که بشار اسد آماده گفت‌و‌گو است. او در عین حال تاکید کرد که سرانجام بشار اسد باید در یک "انتخابات شفاف" و توسط مردم سوریه مشخص شود.
    منبع: یک سایت معاند ضد انقلاب خدا لعنتش کنه
    تفسیر: بعید به نظر می رسد که ایران روی اسب برنده شرط بندی کرده باشد. از انتخابات شفاف هر کسی که بیرون بیاید قطع به یقین بشار اسد نخواهد بود. مگر اینکه منظور پوتین از انتخابات شفاف همان انتخاباتی الحاق کریمه به روسیه باشد.
    آخرین ویرایش: جمعه 1 آبان 1394 06:49 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 10 بهمن 1393 09:41 ق.ظ نظرات ()
    اگر روزی روزگاری ورزشکاری از ایران در مسابقات و رقابتهای ورزشی به قید قرعه با ورزشکاری از اسرائیل روبرو شود چاره ای ندارد جز کناره گرفتن از رقابتها. حال فرق نمی کند که این ورزشکار شناگر باشد یا کشتی گیر؛ ورزش مورد نظر انفرادی باشد یا تیمی. چیزی که همگان از آن مطلع هستیم این است که در سپهر سیاست خارجی ایران کشوری به نام اسرائیل وجود ندارد و به رسمیت شناخته نمی شود و بنابراین رقابت با فردی که پرچم این کشور را به دور می کشد هم دور از منطق است. این عدم رسمیت تا آنجا پیش می رود که مسئولین جمهوری اسلامی ایران برای تهدید اسرائیل ناچارند که پیام خود را از طریق کشورهای ثالث به سمع و نظر مقامات اسرائیل برسانند.
    حال چگونه می توان از یک کشوری که اصلا وجود خارجی ندارد به دادگاهی در سوئیس شکایت کرد البته معمایی است که حل آن ممکن نیست جز به اعجاز.
    البته کم نیستند این گونه پاراداکسها در آموزه های تنها کشور شیعی دوازده امامی جهان. مثلا اعلام هفته ی وحدت به عنوان نماد وحدت بین شیعه و سنی در حالیکه آموزه های رسمی تشیع می گوید: کسی که بمیرد و امام زمان خویش را نشناخته باشد به مرگ جاهلی مرده است. مراد از مرگ جاهلی این است که اگر کسی امام زمان خود را نشاخته باشد انگار که در عصر جاهلیت به سر می برد و اگر فوت کند درحالی فوت کرده است که هنوز مسلمان نشده است. با این حدیث متواتر ، والبته صدها حدیث دیگر در این باب که کسی که امامت علی (ع) تا مهدی(عج) را قبول نداشته باشد اصلا مسلمان نیست، چه جایی می ماند برای وحدت؟
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 9 بهمن 1393 11:01 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 8 بهمن 1393 09:25 ق.ظ نظرات ()
    http://wars-and-history.persiangig.com/image/%D8%B9%DA%A9%D8%B3%20%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C/150125204904_ahmadinejad_rahimi_640x360_a_nocredit.jpg
    جناب آقای رحیمی ،معاون اول رئیس جمهور سابق دکتر احمدی نژاد، در یک نامه ی غیر معمول در عرف سیاسی ایران خطاب به رئیس سابق خود فرموده اند:

    برای آگاهی ملت شریف ایران و یادآوری مجدد بار دیگر می‌گویم که:
    همواره در آستانه برگزاری انتخابات مجلس، کمیته‌هایی برای برنامه‌ریزی و راهبری امر انتخابات توسط جریانات سیاسی تشکیل می‌گردد. در این راستا برای انتخابات مجلس هشتم نیز کمیته‌ای متشکل از برخی چهره‌های اصولگرا برگزار و بنا شد از کاندیداهای اصولگرا در سطح کشور از طریق کمک‌های غیردولتی پشتیبانی مالی شود. در میان افراد کمک کننده فردی به نام جابر ابدالی که از سوی برخی نمایندگان مجلس و مقامات قضایی و اجرایی به اینجانب معرفی شده بود، برای کمک اعلام آمادگی نمود. بنده نیز به واسطة حساسیت و اطمینان خاطر از سالم بودن کمک‌های نامبرده همچون سایر موارد در خصوص ایشان از طریق حراست دیوان محاسبات از مجاری ذیصلاح، در خصوص وی استعلام کردم که پس از اطمینان و پاسخ مثبت که اسناد آن ضمیمة پرونده است، برای دریافت کمک از وی اعلام آمادگی نمودیم و از وی خواستیم که به کاندیداهایی که ما معرفی می‌کنیم از محل حساب شخصی و با چک بانکی خودش کمک نماید. در نهایت نامبرده مجموعاً یک میلیارد و دویست میلیون تومان را به این امر اختصاص داد و البته کلیة اسناد و کپی چک‌های صادره که به قریب 170نفر از کاندیداهای مجلس هشتم پرداخت شده است در پرونده ثبت و ضبط است و همه آن به مصرف انتخابات رسید. بنابراین کل این مبلغ یک میلیارد و دویست میلیون تومان بوده و عینا به حساب نامزدها پرداخت گردیده است.

    البته بر ما ، به عنوان یک عدد از ملت شریف ایران، کاملا واضح و مبرهن است که ایشان در نامه ی خود از جاده ی صداقت خارج نشده اند. چیزی که که معلوم نیست و البته یادآوری ایشان نیز آن را روشن نکرده است این است که این جابر ابدالی ها در ازای حاتم بخشی های خود آیا درخواستی هم از نمایندگان محترم اصول گرا هم داشته و دارند و یا فقط محض رضای خدا این پولها را به عنوان قرض الحسنه به نمایندگان عزیز پرداخت کرده اند؟
    پی نوشت1: نیاز به توضیح بیشتر نیست که العاقل یکفیه الاشاره.
    پی نوشت2:
    حق نشاید گفت جز زیر لحاف
    پی نوشت3: خدا رحمت کناد مرحوم کیومرث صابری را.
    رضاکیانی موحد



    آخرین ویرایش: چهارشنبه 8 بهمن 1393 09:37 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 29 آذر 1393 03:09 ب.ظ نظرات ()
    من همان پارسال گفتم که از دولت آقای روحانی آبی برای مردم گرم نخواهد شد. آفتاب آمد دلیل آفتاب.
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 27 آذر 1393 11:51 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 14 آذر 1393 10:50 ب.ظ نظرات ()
    آخرین ویرایش: شنبه 15 آذر 1393 02:11 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 1 مهر 1393 09:29 ق.ظ نظرات ()

    ۸ توصیه کوتاه و فوری بلیکس به مذاکره کنندگان اتمی

    دوستانی که اینجا را مرتب مطالعه می کنند می داند که به ندرت مطلبی را در این سایت/وبلاگ کپی-پیست می کنیم. مطلب زیر از سایت شبکه ی خبری معاند و مزور بی.بی.سی برداشت شده است. اما نظر به اینکه این مطلب توسط یک آدم خبره و به صورت بی غرض و بی طرف نوشته شده است خواندن آن را به دوستان توصیه می کنم. امیدواریم که دیپلماتهای غربی نیز در هنگام مذاکره با مقامات نظام گوشه ی چشمی به این موارد داشته باشند و عقلانیت را جایگزین تعصب های کور کنند.

    رضاکیانی موحد

    هانس بلیکس، مدیرکل پیشین آژانس بین المللی انرژی اتمی نظراتش را درباره مذاکرات اتمی ایران و گروه ۱+۵ با بی بی سی فارسی در میان گذاشته است. این ۸ مورد، اساس نظرات او را تشکیل می‌دهد.

    ۱. دامنه غنی سازی فراتر از نیاز به ضرر ایران است

    باید تلاش شود تا در مورد میزانی از غنی‌سازی که ایران به آن ادامه خواهد داد تفاهمی عملی حاصل شود. باید مشخص شود که برای غنی‌سازی از چه روش‌هایی استفاده خواهد شد و غنی‌سازی تا چه حدی انجام خواهد گرفت. فکر می‌کنم این درک وجود دارد که میزان اورانیوم ۲۰ درصدی موجود برای پاسخگویی به نیازهای قابل پیش‌بینی ایران در آینده کفایت می‌کند و در آینده به غنی‌سازی تا سطح حدود ۵ درصد برای تأمین سوخت مورد نیاز راکتورهای نیروگاه‌ها احتیاج خواهد بود. تفاهم متقابل در مورد این نکته و پیاده سازی قابل راستی‌آزمایی آن خواهد توانست تا حد زیادی از نگرانی‌ها بکاهد. اگر دامنه غنی‌سازی مورد نظر بسیار فراتر از نیازهای عملی ایران تعیین شود، در عمل به ضرر خواست ایران مبنی بر ایجاد اعتماد در مورد صرفا صلح‌آمیز بودن مقاصد غنی‌سازی تمام خواهد شد.

    ۲. ایران حق دارد به دنبال حدی از خودکفایی باشد

    با توجه به دشواری‌هایی که ایران در دهه ۱۹۸۰ برای خرید سوخت هسته‌ای برای راکتور تهران با آنها مواجه بود و انزوایی که این کشور متحمل شده، همه باید بپذیرند که ایران طبیعتا و بطور مشروع حق دارد که به دنبال حدی از خودکفایی باشد.کشورهایی که در حال حاضر قابل اعتماد بودن تعهدات گازی روسیه در قبال اوکراین و اروپا را زیر سوال می‌برند، در موضعی نیستند که تلاش ایران برای تأمین سوخت اورانیوم راکتور نیروگاه‌هایش را به چالش بکشند و ادعا کنند که این کشور باید به تعهدات فعلی یا آتی روسیه برای تأمین سوخت متکی باشد.

    هرگونه ادعایی در مورد اینکه ایران باید از بکارگیری انواع جدیدتر سانتریفوژها خودداری کرده، و خود را به استفاده از انواع قدیمی‌تر و کم‌بازده‌تر این دستگاه‌ها محدود کند، ادعایی غیرعقلایی است. این حرف که در راکتورهای جدیدی که ایران ممکن است بسازد، باید از فناوری قدیمی استفاده شود هم به همان اندازه غیرمنطقی است.

    ۳. حالا دیگر درخواست توقف غنی سازی می تواند افراطی باشد

    در یکی از عبارات مهم آن توافق ژنو (طرح اقدام مشترک ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳ برابر با ۳ آذر ۱۳۹۲) به یک "برنامه غنی‌سازی با پارامترهایی که مورد توافق دو طرف و سازگار با نیازهای عملی باشد" اشاره شده است. با توجه به اینکه در مقدمه طرح از برنامه غنی‌سازی نام برده شده است، هرگونه موضع‌گیری که بر توقف عملی کامل غنی‌سازی مبتنی باشد، می‌تواند زیاده از حد و افراطی قلمداد شود. در عوض، اگر در پیشنهادی دامنه غنی‌سازی بسیار فراتر از نیازهای عملی معقول پیش‌بینی شود، این هم فراتر از حد خواهد بود.

    ۴. موضوع تازه مطرح نکنید

    طرح اقدام مشترک نوامبر سال گذشته بعد از مذاکراتی نفس‌گیر مورد توافق قرار گرفت. حالا هم مادامی که توافقی جامع بدست نیامده، مطرح کردن مسائل و خواسته‌های تازه کار مناسبی بنظر نمی‌رسد، و نباید در زمینه موضوعات مهمی که این طرح به آنها نمی‌پردازد، جای تیرک‌های دروازه را تغییر داد. به‌عنوان نمونه می‌توان به طرح خواسته‌هایی در زمینه مسائل مربوط به موشک‌ها اشاره کرد. مثال دیگر طرح مطالباتی در زمینه تضمین‌های امنیتی است.

    ۵. معاهده ها، خدمات بین المللی‌اند نه امر تحمیلی

    مطالبات زیاده از حد و از دست دادن فرصت‌ها می‌تواند موانع تازه‌ای ایجاد کند. بدون قبول خواسته غربی‌ها مبنی بر شفافیت بیشتر و عملی شدن نظارت موثر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، در سطح بین‌المللی اعتماد ایجاد نخواهد شد. به معاهده پادمان‌ها باید نه به چشم امری تحمیلی، بلکه به‌عنوان خدماتی بین‌المللی نگاه شود. آنها به ایجاد نوعی از اطمینان خاطر کمک می‌کنند که ضمانت هیچ کشوری قادر به ایجاد آن نیست. اما هیچ کشوری که واقعا بر قلمروش مسلط باشد، زیر بار بازرسی‌های سفت و سختی نظیر آنچه در سال ۲۰۰۲ در قطعنامه ۱۴۴۱ شورای امنیت از عراق خواسته شد، نخواهد رفت.

    ۶. نگرانی های همدیگر را جدی بگیرید

    پیش از این بعضی کارشناسان هسته‌ای ایران به‌قتل رسیده اند. چنین اقداماتی به‌حق باعث انزجار خواهد شد و می‌تواند جلوی گفتگوهای بیشتر را بگیرد. افشای تلاش‌های چشمگیر بیرونی برای بی‌ثبات کردن ایران و فراهم کردن زمینه تغییر حکومت این کشور می‌تواند به این تردیدها دامن بزند که گفتگوهای هسته‌ای با حسن نیت دنبال نمی‌شده، و هدف از آن رسیدن به یک راه حل نبوده است. در مقابل، فاش شدن وجود هرگونه تأسیسات هسته‌ای اعلام نشده در ایران، یا هرگونه سند و مدرک قابل اتکایی درباره دست داشتن ایران در اقدامات تروریستی در خارج از این کشور، ادعای ایران در مورد تمایلش به تنش‌زدایی و خلع سلاح را با تردید مواجه می‌کند.

    ۷. تجربه من: تحقیر نکنید

    در طول دوران طولانی فعالیت حرفه‌ایم به‌عنوان دیپلمات یک چیز را به تجربه متوجه شده ام: نباید هیچ فرد، گروه یا کشوری را تحقیر کرد. بحران کوبا در سال ۱۹۶۲ با بیرون کشیدن سلاح‌های هسته‌ای شوروی از کوبا حل شد، اما در مقابل آمریکا هم متعهد شد که سلاح‌های اتمی‌اش را از ترکیه خارج کند. در شرایط ایده‌آل، حل و فصل جنجال‌ها بر سر برنامه هسته‌ای ایران باید با اقدامات اعتماد سازانه دیگری نظیر آغاز گفتگوها درباره ایجاد خاورمیانه‌ای عاری از سلاح‌های کشتار جمعی و یا تلاش‌های مشترک برای الزام‌آور شدن موافقت‌نامه منع فراگیر آزمایش‌های هسته‌ای همراه باشد.

    بنظر من ایران به‌دنبال گرفتن تأیید کشورهای دیگر برای ایفای نقشی تمام و کمال در منطقه خاورمیانه و جهان است. در این راستا به صلاح این کشور است که نهایت تلاش خود را برای تنش‌زدایی و ایجاد آشتی در منطقه بکار گیرد.

    ۸. نمی شود به نیت احتمالی حمله نظامی کرد

    نکته آخر اینکه در زمانی که انتظار داریم همه طرف‌های مذاکره کننده در مسیر یافتن راه حل از خود انعطاف نشان دهند، کسی نباید درباره طرح‌های جایگزین در صورت شکست گفتگوها صحبت کند. فکر می‌کنم که اکثریت بزرگی از دولت‌ها و ملت‌ها با این ایده موافقند که تهدید به توسل به‌زور یا استفاده عملی از آن باید کلا کنار گذاشته شود. شورای امنیت مجوز انجام چنین اقدامی را صادر نخواهد کرد و مجمع عمومی سازمان ملل هم آن را محکوم خواهد کرد. در قضیه عراق حمله‌ای نظامی علیه سلاح‌های کشتار جمعی انجام گرفت؛ سلاح‌هایی که وجود خارجی نداشتند. در قضیه ایران هم نباید به نیت‌هایی که ممکن است وجود خارجی نداشته باشند، حمله نظامی شود. علاوه بر این، بعد از شروع یک حمله نظامی، هیچکس نمی‌داند که عاقبت آن به کجا کشیده خواهد شد.

    آخرین ویرایش: سه شنبه 1 مهر 1393 09:35 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 17 ... 4 5 6 7 8 9 10 ...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic