منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • سه شنبه 24 شهریور 1394 04:02 ق.ظ نظرات ()


    قسمت اول

    شورش ائوفمیوس

    فرصت مناسب برای تصرف سیسیل با شورش ائوفمیوس ، دریاسالار بیزانسی سیسیل به دست آمد . طبق اطلاعات داده شده توسط منابع تاریخی بعدی و بر اساس یک روایت تخیلی ، ائوفمیوس که شهوت او را برای رسیدن به یک زن راهبه کور کرده بود ، وی را ناچار به ازدواج با خود کرد . برادران او به امپراتور میخائیل دوم شکایت بردند و امپراتور به حکمران سیسیل فرمان داد ماجرا را بررسی کند و در صورت صحت اتهامات ، بینی ائوفمیوس را به عنوان کیفر ببرد . ائوفمیوس که در حال بازگشت از یک حمله به سواحل شمال آفریقا بود فهمید که به زودی بازداشت خواهد شد . به همین دلیل به سیراکوز حمله و آن را اشغال کرد . فرماندار سیسیل به کاتانا پناه برد . ائوفمیوس توانست ظرف مدت کوتاهی پشتیبانی رهبران نظامی جزیره را کسب کند . شورشیان نه تنها حمله نیروهای وفادار به امپراتوری به سیراکوز را در هم شکستند بلکه با تعقیب فرماندار او را از کاتانا هم بیرون راندند ، سپس وی را دستگیر کردند و کشتند . ائوفمیوس خود را امپراتور اعلام کرد . الکساندر واسیلیف ، مورخ ، ماجرای رمانتیک شورش را رد می کند و این شورش را سوءاستفاده ائوفمیوس از تضعیف قدرت مرکزی امپراتوری در اثر شورش ( توماس اسلاو )  و فتح جزیره کرت به دست مسلمانان می داند .

    در همین حال ، ائوفمیوس با فرار یکی از نزدیک ترین و مهم ترین دوستان خود مواجه شد . این فرد که در منابع عربی با نام( بالاتا ) شناخته می شود ( احتمالا نامش افلاطون ، یا همان پلاتو  بوده است ) به همراه پسرعمویش میخائیل که والی پالرمو بود وفاداری خود را به امپراتوری اعلام کردند ، به سیراکوز یورش بردند و با شکست ائوفمیوس او را از شهر بیرون راندند .

    ائوفمیوس مانند یکی از پیشینیان خود ، الپیدیوس ، که بر امپراتور ایرن آتنی شوریده بود ، به همراه تعدادی از هواداران خود به دشمنان امپراتوری در افریقیه پناه برد . با فرستادن یک هیئت به دربار اغلبیان ، ائوفمیوس از زیادةالله ، امیر اغلبی درخواست کمک نظامی کرد و پذیرفت در قبال آن خراجگذار اغلبیان باشد . این فرصتی طلایی برای اغلبیان بود که با مشکلات داخلی ناشی از اختلافات قومی عرب های مهاجر و بربرها  و شورش های ناشی از اختلاف میان نخبگان نظامی مهاجر عرب رو به رو بودند . برخی از روحانیون مذهب مالکی نیز نیز نظام مالیاتی ( غیراسلامی ) و زندگی پرشکوه و اسراف گرانه حاکمان اغلبی را نقد می کردند . در زمان رسیدن ائوفمیوس ، زیادة الله به تازگی یک شورش خطرناک ساله جند ( نظامیان اعزامی عرب از طرف مرکز خلافت ) به فرماندهی منصور تنبوضی را در هم شکسته بود . با اعلام جهاد به منظور گسترش قلمرو اسلامی در مقیاس بزرگ ، که برای اولین بار در شمال آفریقا پس از فتح اسپانیا در دوره اموی صورت می گرفت ، انتقادات روحانیون خاموش می شد . در همان حال انرژی نظامیان اعزامی از طرف خلافت صرف این درگیری می شد و احتمال شورش کاهش می یافت و منابع ثروت و جمعیت جدیدی نیز به دست می آمد .

    اعضای شورای تصمیم گیری زیادة الله در این مورد اختلافاتی داشتند ، اما در پایان سخنان قاضی با نفوذ قیروان ، اسد بن فرات ، که آیاتی از قرآن را برای دفاع از مواضعش به کار گرفت اختلافات را از بین برد . اسد در راس نیروی اعزامی به سیسیل قرار گرفت ، این در حالی بود که او یک قاضی بود و پستش با فرماندهی نظامی سازگار نبود . نیروهای مسلمان ده هزار پیاده و هفت هزار سوار بودند که بیشترشان را عرب های افریقیه و بربرها تشکیل می دادند ، اما احتمالا عرب های اهل خراسان هم همراهشان بودند . ناوگان مسلمان بین هفتاد تا صد کشتی داشت و ناوگان تحت کنترل ائوفمیوس هم به آنان پیوست .

     

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 2 مهر 1394 05:36 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 16 شهریور 1394 06:00 ق.ظ نظرات ()

    بخشی از فتوحات مسلمانان و جنگ  های عرب – بیزانس

     

    زمان وقوع : 827 تا 902 میلادی

    مکان : سیسیل

    نتیجه : فتح سیسیل به دست اغلبیان

    متخاصمین

    امپراتوری بیزانس

    امارت اغلبی افریقیه

    فرماندهان

    بالاتا

    گیوستیانیو پارتیسیپازیو

    تئودوتوس ( کشته شد )

    آلکسیوس موسله

    کنستانتین کونتومیتس

     

    ائوفمیوس ( سردار جداشده بیزانسی که از اغلبیان کمک خواست )

    اسد بن فرات

    محمد بن ابولجواری

    اصبغ بن وکیل

    ابوفهر محمد بن عبدالله

    فضل بن یعقوب

    ابوالاغلب ابراهیم

    ابوالاغلب عباس بن فضل

    خفاجه بن سفیان

    سواده بن خفاجه

    ابوالعباس عبدالله دوم

    ابراهیم دوم

    استعداد رزمی

    ؟

    ؟

    تلفات

    ؟

    ؟

    فتح جزیره سیسیل به دست مسلمین  از سال 827 میلادی شروع شد و تا سال 902 ، سال سقوط آخرین دژ مهم بیزانسیان در جزیره ، تائورمینا  ، به طول انجامید . استحکامات منزوی شده ای در سواحل جزیره باقی ماند ، اما حکومت مسلمانان تا قرن یازدهم و تصرف جزیره این بار به دست نورمن ها برقرار بود .

    هر چند سیسیل از اواسط قرن هفتم میلادی گاه و بیگاه از سوی مسلمانان مورد حمله قرار می گرفت ، این حملات کنترل بیزانس بر جزیره را تهدید نمی کردند . ستاره بخت امرای اغلبی افریقیه در سال 827 و زمانی برآمد که ائوفمیوس ، فرمانده ناوگان مستقر در جزیره بر امپراتوری بیزانس شورید . ائوفمیوس که از وفاداران به امپراتوری شکست خورده و از جزیره بیرون رانده شده بود ، از اغلبیان کمک خواست . اغلبیان که این را فرصتی برای گسترش قلمرو ، تسلط بیشتر بر نیروهای نظامی و کم کردن انتقادات عالمان دینی در مورد مساله جهاد می دانستند نیروهایشان را برای کمک به ائوفمیوس اعزام کردند .

     

    File:Sicily map.svg

    نقشه توپوگرافیک سیسیل

     

    با ورود نیروهای عرب به جزیره ، ائوفمیوس به حاشیه رانده شد . حمله اولیه به پایتخت جزیره ، سیراکوز ، شکست خورد ، اما مسلمانان توانستند ضد حمله های بعدی بیزانسیان را تاب آورند و جاپای خود را در برخی استحکامات جزیره نگه دارند . با کمک تدارکات و نیروهای تازه نفس رسیده از افریقیه و آندلس ، نیروهای مسلمان توانستند شهر پالرمو را تصرف کنند و آن را به عنوان پایتخت بخش تحت تسلطشان در جزیره انتخاب کردند .

    دولت بیزانس برای کمک به ساکنان بومی جزیره چند بار نیروهای کمکی فرستاد ، اما به دلیل درگیری های مرزی با خلافت عباسی در مناطق شرقی امپراتوری و نیروهای عرب ساکن در جزیره کرت در دریای اژه ، نیروی کافی برای بیرون راندن قوای اغلبی از سیسیل در دسترس نبود . در سه دهه بعدی حملات مسلمین به سایر مناطق سیسیل شدت گرفت . استحکامات انا در مرکز جزیره تکیه گاه اصلی بیزانسیان در مقابله با یورش های اغلبی بود ، اما این دژ نیز در سال 859 سقوط کرد . با سقوط انا فشار بر مناطق شرقی جزیره بیشتر شد و سیراکوز پس از محاصره ای طولانی در سال 878 به دست مسلمین افتاد . برخی از دژهای بیزانسی در شمال شرقی جزیره برای چند دهه دیگر هم باقی ماندند و تا قرن 11 میلادی نیز تلاش هایی برای بازپس گیری جزیره رخ داد ، اما تسلط مسلمانان بر جزیره چندان به چالش کشیده نشد .  سقوط آخرین دژ بزرگ بیزانسی ، تائورمینا ، در سال 902 ، در تاریخ به عنوان کامل شدن فتح اسلامی سیسیل در نظر گرفته می شود .

    سیسیل در دوره حکمرانی مسلمین به منطقه ای مرفه تبدیل شد و اندک اندک خود را از افریقیه جدا کرد و به امارتی نیمه مستقل تغییر شکل یافت . جمعیت مسلمان جزیره فتح نورمنی  دهه 1060 را از سر گذراند ،  تحت حکومت شاهان نورمن همچنان ثروت و رفاه خود را حفظ کرد و یک ترکیب فرهنگی منحصر به فرد در سیسیل متولد شد . اما با شکست شورش مسلمانان در دهه 1220 ، آنان به شهر لوسرا در خاک اصلی ایتالیا تبعید شدند .


    آخرین ویرایش: دوشنبه 16 شهریور 1394 07:52 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو