منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • جمعه 5 خرداد 1391 10:36 ق.ظ نظرات ()


    قیام مردمی

    با آغاز قیامهای مردمی در تونس و مصر مردم بحرین ،به جان آمده از حکومت آل خلیفه، به تأسی از مردم مصر در میدان لؤلؤ (مروارید) منامه گرد آمدند. اولین تلفات در روز 14 فوریه 2011 ،موسوم به روز خشم، به مردم وارد شد و در جریان این تظاهرات یک نفر از تظاهرکنندگان توسط نیروهای امنیتی رژیم بحرین کشته شد. این روند طی یک سال و سه ماه گذشته تداوم داشته و نشان می دهد که بر خلاف رژیم مبارک، پادشاه بحرین ،حمد بن عیسی آل خلیفه، تصمیم گرفتند تا با مشت آهنین به معترضین جواب بگویند. در نتیجه، بارها و بارها تجمعات مسالمت آمیز بحرینی ها توسط نیروهای امنیتی به خاک و خون کشیده شد.

    تقریبا 70 درصد از مردم بحرین شیعه هستند و به خیابان آمدن آنها سبب سراسیمه شدن آل خلیفه شده است چرا که در این کشور یک اقلیت سنی بر اکثریت شیعه حکومت می کنند و حاکمان فعلی این کشور می ترسند که در صورت تن دادن به درخواست های مردمشان نفوذ سیاسی واقتصادی خود را از دست بدهند. از همین رو می توان گفت که در بحرین اکثریت شیعه با اقلیت سنی حاکم وارد یک چالش دامنه دار سیاسی شده است. البته معترضین بحرین به شیعیان این کشور محدود نیستند و بسیاری از خواستته های دموکراتیک آنها، مورد حمایت اهل تسنن نیز می باشد.

    یکی از خواسته های معترضین برکناری نخست‌وزیر و انتخاب نخست وزیر جدید از سوی پارلمان هستند. در حال حاضر مقام نسخت وزیری انتصابی است و نخست وزیر توسط شخص پادشاه انتخاب می شود. نخست وزیر بحرین ، شیخ خلیفه بن سلمان آل خلیفه، عموی پادشاه است و بیش از چهل سال است که این سمت را بر عهده دارد.

    در ابتدا خواسته های معترضین بیشتر معطوف به اصلاحات سیاسی، رفع تبعیضها و دموکراتیزه کردن نهاد‌های تصمیم گیری و دولت بود. در میان مخالفان ائتلاف، شیعه خواهان یک سلطنت مشروطه و سایر اصلاحات دموکراتیک بود. اما با گسترده شدن تظاهرات و افزایش سرکوبها مطالبات مردم بیشتر و بیشتر شد. امروزه، بسیاری از گروه های مخالف به کمتر از سرنگونی نظام پادشاهی رضایت نمی دهند.

    کمک نظامی یا اشغال غیر رسمی

    به قدرت رسیدن شیعیان در عراق همزمان با سقوط دیکتاتوری های مصر و تونس سبب شد تا عربستان سعودی از افزایش نفوذ ایران در منطقه  خلیج فارس به هراس بیفتد. ایران و عربستان بزرگترین قدرتهای منطقه خلیج فارس هستند و هر دو کشور ادعای زعامت جهان اسلام را دارند.

    با آغاز حرکت مردمی در بحرین و ناتوانی نیروهای امنیتی این کشور از کنترل تظاهرات، پادشاه این کشور دست یاری به سوی عربستان دراز کرد. به همین دلیل در روز 22 اسفند سال 89 در حدود 1000 سرباز و افسر سعودی و تعدادی از نظامیان امارات ،تحت عنوان نیروهای سپر جزیره، وارد خاک بحرین شدند. عربستان هدف از اعزام این نیروها را کمک به نیروهای نظامی بحرین در نگهبانی تأسیسات نفتی و دیگر مراکز حساس این کشور اعلام کرد. اعزام این نیروی نظامی در چارچوب قرارداد امنیت جمعی شورای همکاری خلیج فارس توجیه و تبیین شد.

    البته از همان ابتدا آشکار بود که این حرکت نظامی به یک مأموریت نگهبانی ساده ختم نمی شود و آل خلیفه و آل سعود قصد دارند به هر صورت که شده از گسترده تر شدن شعله های خشم مردم بحرین ،به ویژه به داخل عربستان، جلوگیری کنند.

    رابطه تاریخی ایران و بحرین

    هرچند که بحرین عملا تا سال 1350 در اشغال بریتانیا بود اما از نظر حقوقی این جزیره قسمتی از خاک ایران محسوب می شد. در این سال محمدرضا پهلوی با میانجیگری سازمان ملل متحد رضایت داد تا در بحرین رفراندومی انجام شود تا مردم این کشور خودشان سرنوشت خود را انتخاب کنند.  در پی نظرسنجی از ساکنان بحرین ،که با نظارت نهادهای بین المللی انجام شد، به مالکیت ایران بر این جزیره پایان داده شد و بحرین به جمع کشورهای مستقل پیوست.

    اما با این وجود رابطه دو کشور قطع نشد چرا که مردم بحرین علایق فرهنگی و دینی مشترکی با مردم ایران داشتند. حتی دو کشور پس از انقلاب یک موافقتنامه امنیتی امضا کرده اند که ،کمی قبل از آغاز قیامهای مردمی در بحرین، مدت اجرای آن برای یک دوره ۵ ساله تمدید شده است. این موافقتنامه شامل همکاری در زمینه های مبارزه با مواد مخدر، جرایم سازمان یافته و تروریسم و تشکیل کمیته های مشترک همکاری است.

    اتهامات بی اساس

    ایران بارها به ورود سربازان سعودی به خاک بحرین برای سرکوب حرکتهای مردم این کشور اعتراض کرده و تعیین سرنوشت مردم بحرین به دست خودشان را حق آنان دانسته است. اما در مقابل بحرین، عربستان و شورای همکاری خلیج فارس نیز بارها انگشت اتهامات را به سوی ایران گرفته اند و تحرکات ایران را سبب آشوبهای داخلی بحرین عنوان کرده اند. حاکمین بحرین حضور روحانیون شیعه در بین تظاهرکنندگان را نشانه دخالت جمهوری اسلامی در قیام مردم این کشور عنوان می کنند.

    در اولین عکس العمل نسبت به تحرکات عربستان در بحرین،  کمیسیون امنیت ملی مجلس ایران، حضور نیروهای نظامی عربستان و امارات را اشغال خاک بحرین توصیف و آن را یادآور اشغال نظامی کویت توسط صدام حسین رهبر سابق عراق دانسته است. این بیانیه تحولات اخیر در کشورهای منطقه از جمله تحولات جاری در لیبی را یادآور شده  و آن را مبارزه مردم در جهت دستیابی به آزادی و مردم سالاری دانسته بود.

    اما انتقاد مجلس ایران از اعزام سربازان عربستان سعودی از جانب شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس به عنوان ادامه دخالت های ایران در امور داخلی بحرین تلقی شد و از این دخالت عمیقا ابراز نگرانی شد.

    با ادامه تنش بین دو کشور بحرین در روز 24 اسفند89 سفیر خود در تهران را با ذکر دخالت های فاحش ایران در امور داخلی خود فراخواند.

    در روز 26 فروردین سال 90 وزرات امور خارجه ایران به بان کی مون ،دبیرکل سازمان ملل، نامه ای ارسال کرد و خواستار پایان دادن به سرکوب معترضان خیابانی شد. این دومین درخواست ایران از سازمان های بین المللی در رابطه با حوادث بحرین بود و قبل از آن وزیر امور خارجه ایران، نامه مشابهی به سازمان کنفرانس اسلامی در حمایت از مردم بحرین نوشته بود.

    اما وزیران خارجه شورای همکاری خلیج فارس بلافاصله در ریاض گردهم آمدند و محتوای نامه وزیر امور خارجه ایران به بان کی مون را مردود دانستند. بیانیه نهایی این اجلاس اعلام کرد: "لحن تهدید آمیز این نامه (نامه ایران به سازمان ملل) منعکس کننده نیات مداوم ایران برای مداخله بی پرده در امور داخلی بحرین و سایر کشورهای عضو شورای همکاری است." این بیانیه همچنین فارس تاکید کرده است که: "کشورهای عضو این شورا در اتخاذ سیاست ها و تدابیر لازم به منظور حراست از حق حاکمیت و ثبات کشورهای خود تعلل نخواهند ورزید" و از ایران خواسته است تا "به اقدامات تحریک آمیز، استخدام جاسوس و ایجاد شبکه های مخفی برای براندازی در کشورهای عضو این شورا خاتمه دهد."

    در همان زمان وزیر دفاع آمریکا ،رابرت گیتس،  پس از دیدار با مقامات ارشد عربستان سعودی گفت:" آشکار است که دولت ایران در نظر دارد از بی‌ثباتی در کشور بحرین بهره‌برداری کند .... جمهوری اسلامی در صدد دست زدن به اقداماتی برای ایجاد مشکل در نقاط دیگر است." اما نه آمریکا و نه شورای همکاری خلیج فارس هیچ سندی را در رابطه با دست داشتن ایران در ناآرامی های بحرین ارائه نکردند. کمی بعد تنشها بین دو کشور افزایش یافت و در پی اخراج کاردار ایران از بحرین، دستور اخراج یک دیپلمات این کشور از تهران صادر شد.

    در حالیکه عربستان و قطر عملا در امور داخلی سوریه دخالت می کنند و خواستار مسلح کردن مخالفان حکومت بشار اسد هستند باید به خاطر داشته باشیم که ایران تنها با بیانه های سیاسی و اعتراض به مجامع بین المللی از خواسته های برحق مردم بحرین حمایت می کند.

    کمیته تحقیق مستقل

    با بحرانی تر شدن وضعیت در خیابانها پادشاه بحرین دستور داد یک کمیسیون مستقل تحقیق به رهبری پروفسور شریف باسیونی ،که یک حقوقدان مصری-آمریکایی است، تشکیل شود. این کمیسیون وظیفه داشت با بی طرفی در مورد ادعاهای طرفین درگیری رسیدگی کند و راهکارهای برای برون رفت از وضعیت بحران ارائه دهد. کمیسیون تحقیق پرفسور باسیونی در سال  گزارش خود را منتشر کرد و از دولت بحرین برای شکنجه زندانیان و کشتن تظاهرات کنندگان انتقاد کرد و توصیه هایی را برای بهبود وضعیت ارائه داد.

    دولت بحرین توصیه های این کمیسیون را پذیرفت و یک کمیته ملی به رهبری علی صالح الصالح، رییس مجلس شورای آن کشور، برای اجرای آن تشکیل داد.

    یکی از نتایج این کمیسیون تحقیق رد کردن ادعای دولت بحرین در مورد دخالت ایران در امور داخلی آن کشور بوده است.

    سکوت رسانه ای

    با وجود اینکه تعداد کشته شدگان و زخمی های مردم بحرین پایین بوده است اما اگر این تعداد را نسبت به جمعیت اندک این کشور در نظر بگیریم متوجه می شویم که آل خلیفه به صورت خونباری به سرکوب مخالفان پرداخته است. اما با وجود این سرکوب گسترده، دوربینهای خبرنگاران عمدتا به سوی دمشق چشم دوخته اند و خبری از بحرین به گوش نمی رسد.

    اما با این همه، تظاهرات مردم بحرین از دید رسانه های غربی غافل مانده است و این رسانه ها کمتر گزارشی درباره اوضاع بحرین ارائه می کنند. ظاهرا دولتهای عرب منطقه تصمیم گرفته اند تا اوضاع را در بحرین عادی و بدون نگرانی جلوه بدهند و رسانه های بزرگ خبری نیز از این تصمیم تبعیت کرده اند. در حال حاضر تنها رسانه هایی که حاضر شده اند فریاد مردم بحرین را به گوش جهانیان برسانند خبرگذاری العالم ،وابسته به ایران، و تلویزیون المنار ،متعلق به حزب الله لبنان، هستند.

    لنگرگاه ناوگان پنجم آمریکا

    دولت آمریکا تا کنون چندین بار از کاربرد خشونت علیه معترضان در بحرین انتقاد کرده است. اما باید بدانیم که این جزیره کوچک برای آمریکا و سیاستهای سلطه جویانه این کشور در منطقه خلیج فارس یک نقطه بسیار حساس و حیاتی است.

    کشور بحرین یکی از بزرگ‌ترین پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه را در خود جای داده است که بسیاری اقدامات نظامی علیه عراق و افغانستان عمدتاً از آنجا هدایت و عملیاتی شده است. هم آمریکا و هم عربستان برای این پایگاه چه به لحاظ تامین امنیت انتقال انرژی از خلیج فارس و چه از حیث مقابله با قدرت نظامی ایران و مهار آن اهمیت فراوانی قائلند.

    نگرانی‌های عربستان وآمریکا در باره آینده سیاسی بحرین مشترک است و از همین روی واشنگتن را به اتخاذ واکنش محتاطانه در برابر حضور نیروهای سعودی در بحرین واداشته است. تا کنون آمریکا هیچ اقدامی جهت فشار آوردن به حاکمان بحرین در جهت اصلاح سیاستهای سرکوبگرانه شان به عمل نیاورده است. برای آمریکا حفظ این پایگاه دریایی مهمتر از حمایت از خواستهای مشروع مردم این کشور است.

    اصلاحات فرمایشی

    با گذشت چند ماه از اعلام نتایج کمیسیون تحقیق پرفسور باسیون دولت بحرین ادعا می کند که که بسیاری از این توصیه ها را عملی کرده است و در اجرای اصلاحات جدی است. اما مخالفان معتقدند که دولت تنها کارهای سطحی انجام می دهد و در حقیقت نظام سیاسی کشور تغییری نکرده است و به ویژه اجحاف و تبعیض علیه شیعیان همچنان ادامه دارد.

    در روز 25 دی 1390 حمد بن عیسی آل خلیفه ، پادشاه بحرین، از ایجاد اصلاحات سیاسی در این کشور خبر داده است. وی گفت این اصلاحات بعضی از اختیارات او را کم کرده و در مقابل به پارلمان بحرین قدرت بیشتری خواهد داد. براساس اصلاحاتی که اعلام خواهد شد، نمایندگان پارلمان از اختیاراتی بیشتر برای تصویب پیشنهاداتی که از سوی امیر بحرین اعلام می شود برخوردار خواهند بود. همچنین از این پس پارلمان این اختیار را خواهد داشت که وزرای دولت را مورد سوال قرار داده و یا آنها را عزل کند.

    عبدالجلیل خالد، از حزب الوفاق که مهم ترین حزب شیعه در بحرین محسوب می شود، در واکنش به اصلاحات پیشنهادی شیخ حمد می گوید:" پس از نزدیک به یک سال اعتراضات بی وقفه در کشور، اعلام چنین اصلاحاتی با واقعیات جامعه همخوانی ندارد.  بیست پزشک و پرستار که به مداوای قربانیان سرکوب سال گذشته پرداخته بودند به حبس بین پنج سال تا پانزده سال محکوم شده اند، علی رغم این که هیات مستقل تحقیق گزارش کرد که اعترافات آنها تحت فشار و اجبار اخذ شده بود."

    در حال حاضر مهم ترین گروههای شیعه در پارلمان بحرین حضور ندارند و این گروهها گفتگوهای ملی را که در تابستان سال گذشته با هدف خاتمه دادن به تنش ها برگزارشد، تحریم کردند. به علاوه، به گزارش رسانه های دولتی بحرین، وزارت دادگستری و امور اسلامی این کشور برای دو حزب جمعیت عمل اسلامی و الوفاق پرونده قضایی تشکیل داده است.

    به هرحال اگر هم پادشاه این کشور بتواند این بحران را پشت سربگذارد ناچار است تا به قسمت عمده ای از خواسته های معترضین گردن نهد. بحرین تا اجرای واقعی اصلاحات سیاسی راه طولانی در پیش دارد.


    رضاکیانی موحد

    منتشر شده در اطلاعات هفتگی شماره 3511 ششم اردیبهشت 91


    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.



    رنگی کردن یک عکس از مقاومت خرمشهر (1)



    ایران و آذربایجان؛ برادران ناراضی


    ذخایر استراتژیک نفت


    سازمان برنامه و بودجه چرا منحل شد؟


    قایقهای انفجاری


    دولت کرزای در منگنه


    کام تلخ مردم عراق با بحران سیاسی


    فتح و حماس به دو تیغه ی یک قیچی بدل می شوند؟



    فیلمی واقعی از کمین و درگیری پلیس مرزی ایران با قاچاقچیان مواد مخدر طالبان


    آخرین ویرایش: چهارشنبه 10 خرداد 1391 11:43 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 14 بهمن 1390 09:10 ب.ظ نظرات ()
    http://wars-and-history.persiangig.com/F%2014s%20beside%20su%2027/web~7.jpg


    تا چند روز پیش نمایشگاهی هوایی در بحرین برگذار شده بود که در آن شرکتها و کشورهای مختلفی حضور پیدا کردند. یکی از این شرکت کنندگان روسها می باشند . هواپیمایهای روسی برای رسیدن به بحرین نیاز به گذر از آسمان سرزمینی ایران دارند. به همین دلیل با اجازه ی ایران از زمانی که وارد قلمرو هوایی ایران می شوند تا زمانی که از آن خارج می شوند تحت اسکورت جنگنده های نیروی هوایی ایران قرار می گیرند تا خدای نکرده به سرشان نزند که خارج از مسیر تعیین شده برایشان عبور کنند و از روی مناطق حساس نظامی و یا مناطق ممنوعه عبور کنند و نگاهی هم به ان جاها بیاندازند.تصاویری که در زیر مشاهده می کنید در راه برگشت هواپیماهای روسی از بحرین می باشد که تحت اسکورت جنگنده های اف 14 و اف 4 نیروی هوایی قرار گرفته اند. از شانس خوب من و شما، یکی از این خلبانان روسی زحمت کشیده و یک چندتایی عکس بسیار زیبا از این حرکت گرفته است.
    موضوعی که بسیار جالب توجه می نماید تسلیحات اف 14 ها می باشند. غربی ها مدعی بودند که رادارها و موشکهای فونیکس و اسپارو ایران به علت تمام شدن عمر بعضی از قطعات پیشرفته و حیاتی  انها و از انجایی که ایران دسترسی به این قطعات نیز ندارد، دیگر عملیاتی نیستند. مخصوصا جنگنده اف 14 و موشک فونیکس ان که امروزه تنها ایران از آن استفاده می کند و خود آمریکا حتی قطعات اف 14 های خود را برای اینکه به دست ایران نرسد منهدم کرده است.

    در تصاویر زیر سوخو 27 های تیم نمایش هوایی روسها به نام شوالیه های روس ، همراه با یک فروند ایلوشین 76 را در اسکورت جنگنده های ایران می بینید.


    آخرین ویرایش: شنبه 15 بهمن 1390 05:13 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic