دوشنبه 26 اسفند 1398 10:30 ق.ظ نظرات ()
با آنکه امت بر گمراهی یک سخن نمی شود، چنان است که گویی همگان بر نیک شمردن ناپسندترین خویها و زیانمند ترین آنها که آزمندینه بر راه درست آن است، گرد هم آمده اند.
در میان ایشان نمی بینی جز دستی که دراز است و از پست خودداری نمی ورزد و به آزرم و بزرگ منشی باز نمی گردد. در اینباره بر مرکب هم چشمی سوارند و از هر فرصتی بیشتر نمودن این آزمندی بهره می گیرند، و کار به جایی کشیده است که یک باره دانشها را ترک گفته اند و به خدمتگزاران دانش بیزاری می نمایند.
جملات بالا البته مال امثال کسروی یا شریعتی یا سروش یا حقیر نیست. مال ابوریحان بیرونی است. ظاهرا از زمان فردوسی تا دوره ی ابوریحان بیرونی و از اون موقع تا الان مردم ایران در رفتار و اعمال خود هیچ تغییری نداده اند و هنوز به همان پست و رذالتی هستند که هزار سال پیش و در زمان بیرونی..... راست می گویند که حرف مرد یکی است. ایرانی جماعت در نامردی حرف ش یکی است.