منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • شنبه 18 خرداد 1398 08:54 ب.ظ نظرات ()
    یک بحث تاریخی درباره رویارویی لژیون های رومی و فالاکنسهای یونانی

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 22 خرداد 1398 08:04 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 3 مهر 1393 03:48 ق.ظ نظرات ()


    بخشی از جنگ  پالمیرا

    زمان وقوع : 272 میلادی

    مکان وقوع : ایمائه ، نزدیک انتاکیه (  ترکیه امروز )

    نتیجه : پیروزی قاطع رومیان

     

    متخاصمین

    امپراتوری روم

    امپراتوری پالمیرا

    فرماندهان

    امپراتور  آورلیان

    زنوبیا

    زابداس

    استعداد

    بین 30 تا 50 هزار نفر

    نامشخص ، فقط سواره نظام درگیر شد

    تلفات

    نامشخص

    نامشخص

     

    نبرد ایمائه در سال 272 میلادی میان ارتش امپراتوری روم  به فرماندهی امپراتور آورلیان و نیروهای امپراتوری پالمیرا  درگرفت . زنوبیا ، ملکه پالمیرا ، پیشتر توانسته بود کنترل ایالت های شرقی امپراتوری روم را به دست بگیرد .

     

    امپراتوری پالمیرا ( زرد رنگ ) در سال 271 میلادی ، رنگ سبز مربوط به قلمرو شورشیان گل (فرانسه امروز) است که بعدا توسط آورلیان به قلمرو امپراوری روم بازگردانده شد .

    پیش زمینه و مقدمه جنگ

    طی بحران قرن سوم میلادی ، امپراتوری روم توانایی خود برای دفاع از ایالت های شرقی در برابر  هجوم پادشاهی ساسانی ایران را از دست داد . سپتیمیوس اودناتوس ، یک رییس قبیله از منطقه پالمیرا ( تدمر امروزی در سوریه )  ارتشی را تشکیل داد که در عقب راندن مهاجمان ساسانی بسیار موفق نشان داد . موفقیت اودناتوس باعث شد که امپراتور گالینوس او را به عنوان پادشاه و محافظ ایالت های شرقی منصوب کند . پس از مرگ اودناتوس ، همسر او  ملکه زنوبیا به همراه پسرش در اندیشه کنترل مستقیم ایالت های شرقی تحت الحمایه خویش بود . زنوبیا با اتخاذ یک دیپلماسی تهاجمی توانست مصر و بخش اعظم آسیای صغیر را تحت فرمان پالمیرا درآورد و یک امپراتوری نسبتا بزرگ برای خود ایجاد کند . با این حال و در برابر دید عموم ، زنوبیا ضمن معرفی پسر خود ، وهب اللات ، به عنوان فرمان بردار آورلیان در تمامی نامه ها ، اسناد و سکه های ضرب شده ، سعی داشت رابطه خود با امپراتوری روم را حفظ کند .

    از دید آورلیان ورود زنوبیا به مصر که یک ایالت مستقیما تحت نظر امپراتور بود ، معنایی غیر از اعلان جنگ نداشت . اما حملات دائم قبایل ژرمنی به مرزهای اروپایی امپراتوری مانع از آن می شد که آورلیان بتواند در برابر زنوبیا و توسعه طلبی هایش واکنش جدی نشان دهد . سرانجام و پس از  پیروزی های قاطع بر قبایل آلامانی و استحکام بندی شهرها ، آورلیان با خروج از داکیا (رومانی امروز ) آماده لشکرکشی به شرق شد .

     

    نقاشی خیالی از زنوبیا

    آماده سازی برای نبرد

    رومیان

    با درک پیچیدگی های مربوط به لشکرکشی مستقیم به مصر ، آورلیان یکی از ژنرال هایش را برای بررسی وضعیت و آگاهی از قدرت پادگان پالمیرایی مستقر در مصر به آن جا اعزام کرد . طی همین زمان آورلیان ضمن بازسازی کامل نیروها و احساس آمادگی رهسپار انتاکیه شد .

     

    پالمیرا

    زنوبیا که دریافته بود رفتار ریاکارانه اش دیگر اثری ندارد ضمن نامیدن پسرش به عنوان آگوستوس  و امپراتور ، به همراه ژنرال توانایش ، زابداس ، ارتش خود را برای رویارویی با آورلیان به حرکت درآورد .

    نبرد

    دو ارتش در ایمائه و نزدیکی انتاکیه با هم رودررو شدند . آرایش هر دو طرف سنتی و براساس پیاده نظام در مرکز و سواره نظام در جناحین بود . زابداس نسبت به حریفش دو برتری داشت : نخست برتری کاتافراکت ها ( سواران سنگین زره پوش ) بر همتایان رومیشان ، و دوم گرمای شدید هوا که سپاهیان رومی به آن عادت نداشتند . آورلیان نیز کاملا از این مسئله آگاه بود و در نظر داشت با استفاده از تاکتیکی که امپراتور کلادیوس گوتیکوس در برابر قبایل ژرمنی گوت به کار برده بود ، این نقاط ضعف را به نقاط قوت بدل کند .

    پس از چند درگیری جزئی ، زابداس سعی کرد فورا ابتکار عمل را در دست گیرد و حمله ی سواره نظام خود را آغاز کرد . آورلیان نیز به ناچار سواران خود را وارد نبرد کرد . با برخورد دو طرف ، سواره نظام سبک رومی به سرعت درهم کوبیده شد و با از دست رفتن آرایشش از میدان نبرد خارج شد . زابداس که احساس می کرد در آستانه پیروزی نهایی قرار دارد ، به کاتافراکت های سنگین اسلحه خود نیز دستور ورود به نبرد داد . پس از گذشت چند ساعت و تابش شدید آفتاب بر اسب ها و سواران شدیدا زره پوش پالمیرایی ،  نیروهای ذخیره رومی ضمن یک نقشه قبلی به آنان که بسیار خسته و فرسوده شده بودند حمله کردند .این تله بسیار کارآمد بود و تنها تعداد کمی از سواران پالمیرایی از کشتار نجات یافتند .

    زابداس با مشاهده شکست سواره نظامش دریافت که نبرد را باخته است . پیاده های پالمیرایی تاب پایداری در برابر لژیونرهای جنگ آزموده رومی را نداشتند و بلافاصله دستور عقب نشینی به انتاکیه صادر شد . زنوبیا و زابداس که می دانستند سقوط انتاکیه حتمی است پس از تجدید قوا ، شبانه نیروهایشان را به سوی امسا (حمص) حرکت دادند .

    بازسازی یک کاتافراکت عصر ساسانی

    نتیجه

    مقامات انتاکیه صبح روز بعد خود را رها شده و در معرض انتقام جویی هولناک احتمالی آورلیان یافتند . دروازه های شهر ناگزیر گشوده شد تا تصمیم آورلیان سرنوشت اهالی و مسئولان انتاکیه را معین کند . آورلیان و سپاهیانش  بر خلاف انتظارها متعرض مسئولان و اهالی شهر نشدند و عفو عمومی اعلام شد . این نمایش رحمت هوشمندانه از طرف آورلیان سبب شد شهرهای شرقی در مراحل بعدی لشکرکشی یکی پس از دیگری به طور صلح آمیز به قلمرو امپراتوری بازگردند .

    ارتش زنوبیا مدتی بعد بازهم در امسا ( حمص ) از قوای آورلیان شکست خورد و ناچار به پالمیرا عقب نشست . با سقوط شهر پالمیرا حکایت امپراتوری پالمیرا نیز به پایان رسید . زنوبیا سعی کرد به ایران بگریزد ، اما در نزدیکی ساحل فرات دستگیر شد . آورلیان این بار نیز از خود بخشش نشان داد و زنوبیا اعدام نشد ، اما به عنوان اسیر در جشن پیروزی رومیان در شهر رم گردانده شد ، این که بعدا  چه بر سر زنوبیا آمد در تاریخ محل اختلاف است .

     

    سکه با نقش سر آورلیان


     

    منبع :

    en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Immae

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 3 مهر 1393 11:30 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 28 اسفند 1391 07:00 ق.ظ نظرات ()
    درباره ی نبرد کانای و شکست سهمگین رومی ها از هانیبال قبلا مطلب کاملی در اینجا خوانده اید. یک فیلم بازسازی شده از این نبرد هم تقدیم شما عزیزان می کنیم.

    [http://www.aparat.com/v/bVQnH]
    آخرین ویرایش: دوشنبه 28 اسفند 1391 10:10 ق.ظ
    ارسال دیدگاه