منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • جمعه 4 اردیبهشت 1394 02:31 ق.ظ نظرات ()

    سلاح های لیبیایی

    در میانه دهه 1980  ، PIRA  از طریق حکومت معمر قذافی در لیبی مقادیر فراوانی تسلیحات مدرن از جمله  مسلسل های سنگین  ، بیش از 1000 قبضه مسلسل رزمی ، چند صد قبضه تپانچه ، پرتابگرهای راکت (RPG) ، شعله افکن ، موشک های زمین به هوا و ماده منفجره پلاستیکی سمتکس به دست آورد . چهار محموله به صورت موفق در سال های 1985 و 1986  دریافت شدند . سه مورد از این محموله ها به وسیله کشتی های ماهیگیری ( کاسامارا ) و  سوخت رسان (  ویلا ) به مقصد رسیدند . این محموله ها شامل 110 تن تسلیحات می شد . محموله پنجم که در کشتی ساحلی ( اکساند ) جاسازی شده بود در سال 1987 توسط نیروی دریایی فرانسه توقیف شد . طبق گزارش ها قذافی تسلیحات کافی برای تجهیز دو گردان پیاده را برای ایرلندی ها اعزام کرده بود .

     

    AK-47 کلاشنیکوف ، در دهه 1980، حدود 1000  قبضه از این سلاح از طریق حکومت معمر قذافی در لیبی به دست PIRA رسید

    به همین سبب PIRA در اواخر دوره ( دردسرها ) به خوبی تجهیز شده بود . با این حال بیشتر تلفات وارد شده به ارتش بریتانیا در دهه 1970 اتفاق افتاده بود . هر چند وارد کردن تلفات به ارتش بریتانیا ،RUC و UDR ادامه یافت . به گفته اد مولونی ، شورای نظامی PIRA در اواخر دهه 1980 طرح هایی برای ورود به فاز خشونت های گسترده در دست داشت . PIRA قصد داشت به وسیله سلاح های دریافت شده از لیبی تجربه حمله تت در جنگ ویتنام را تکرار کند . با این حال محموله کشتی اکساند توسط فرانسوی ها و دولت ایرلند توقیف شد . این مساله توانایی های PIRA را به دستگاه های اطلاعاتی خارجی اثبات کرد . پنج نفر در داخل کشتی اکساند بازداشت شدند ، سه عضو PIRA  از جمله گابریل کلری به زندان محکوم شدند .

    نقشه موقتی ها تصرف و نگه داشتن چند ناحیه مرزی و ناچار کردن ارتش بریتانیا به عقب نشینی و یا حمله همه جانبه برای پس گرفتن آن به منظور شدت بخشیدن هر چه بیشتر به بحران و ایجاد فشار بر افکار عمومی بریتانیا  بود . با این حال این طرح شکست خورد . منابع PIRA که توسط اد مولونی  در کتاب ( تاریخ سری ارتش جمهوری خواه ایرلند ) معرفی شده اند می گویند با توقیف کشتی اکساند عنصر غافلگیری که برای حمله مورد نیاز بود از دست رفت . نقش مخبران اطلاعاتی بریتانیایی در بدنه PIRA در شکست بازسازی حمله تت در ایرلند شمالی کم نبود . با این حال محموله های دریافت شده به PIRA امکان داد در ادامه دهه 1980 عملیات مستمر و شدیدی را انجام دهد . موفقیت عملیات قاچاق سلاح شکست سنگینی برای دستگاه های اطلاعاتی بریتانیا بود و نقطه عطفی در بحران ایرلند شمالی به شمار می رفت . سلاح های لیبایی بدون شک به PIRA  توان ادامه جنگ داد .

    نمونه مواد منفجره پلاستیکی سمتکس H و C4

    با این وجود بخش اعظم سلاح های سنگین PIRA از جمله موشک های زمین به هوا و شعله افکن ها  هرگز یا به بسیار به ندرت مورد استفاده قرار گرفت . تنها مورد ثبت شده استفاده از شعله افکن در منطقه فرماناغ  و حمله دری یارد  گزارش شد . دو سرباز در حمله به یک ایست بازرسی دائمی که به وسیله واحد مرزبانان سلطنتی اسکاتلندی اداره می شد  در 13 دسامبر 1989 کشته شدند . موشک های زمین به هوا در برابر بالگردهای بریتانیایی مجهز به فناوری های مدرن دفاع از خود از رده خارج و بی استفاده بودند . با پایان یافتن عمر باتری ها ، موشک ها هم عملا از کار افتادند . ماده منفجره پلاستیکی سمتکس موثرترین سلاح دریافت شده از آب درآمد .

    تعداد اعضای کشته شده دستگاه های نظامی و امنیتی بریتانیا و ایرلند شمالی در سال های 1988 تا 1990 افزایش یافت . در سال 1986 این آمار 12 نفر بود اما در 1988 به 39 نفر رسید  در سال 1989 27 نفر کشته شدند و در سال 1990 این تعداد به 18 نفر کاهش یافت . این آمار در سال 1991 شبیه میانه دهه 1980 بود ، 14 نفر . طی این دوره 32 عضو RUC هم کشته شدند .

    در اواخر دهه 1980 نویسنده و ژورنالیست ایرلندی ، برندان اوبراین اظهار داشت PIRA نابود شدنی نیست ، اما قابل کنترل کردن هست . حقیقت سیاسی و نظامی هم همین بود .PIRA چاره ای جز کنار نهادن سلاح و مشارکت در روند سیاسی یا ادامه دادن جنگ برای سال های متمادی دیگر نداشت . در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990 از هر ده حمله PIRA ، نه حمله در وارد آوردن تلفات انسانی ناکام بود . منابع جمهوری خواه مانند میچل مک لاولین و و دنی موریسون نیز اشاره کرده اند که دست یابی به هدف های سیاسی با تکیه بر ابزارهای نظامی صرف برای PIRA ناممکن بود .

    در سال 2010 دولت لیبی پذیرفت به خانواده قربانیان بمب گذاری های PIRA دو میلیارد دلار غرامت بپردازد .

    درگیری با نیروهای ویژه بریتانیایی

    PIRA در درگیری با نیروهای ویژه بریتانایی از جمله سرویس ویژه هوایی (SAS) در چند مورد متحمل تلفات سنگین شد . پرتلفات ترین مورد این درگیری ها در سال 1987 و زمانی پیش آمد که 8 عضو مسلح PIRA در تلاش برای حمله پاسگاه پلیس لافهال در کمین نیروهای ویژه کشته شدند . تیپ تیرون شرقی PIRA  در دوره بین سال های 1987 تا 1992 بیش از 28 نفر از اعضایش را در درگیری با نیروهای بریتانیایی از دست داد . در کل دوره ( دردسرها ) تلفات این تیپ 53 نفر بود . بیشتر تلفات PIRA به کمین های نیروهای ویژه بریتانیایی مربوط می شد . برخی مورخان معتقدند ترورهای متعدد مقامات دولتی از طرف PIRA این روند را آغاز کرد .

    یک حادثه مهم دیگر در مارس 1988 و در جبل الطارق رخ داد . 3 عضو غیر مسلح PIRA در حال عملیات شناسایی برای انجام بمب گذاری توسط نیروهای SAS کشته شدند . مراسم خاکسپاری این سه نفر در بلفاست مورد حمله مسلحانه یک فرد وفادار به نام مایکل استون قرار گرفت . در مراسم تشییع یکی از قربانیان حمله استون هم دو همکار ارتش بریتانیا پس از کتک خوردن توسط اعضای PIRA کشته و در میان جمعیت روی زمین کشیده شدند .

    در چند مورد عملیات های مخفی سرویس های اطلاعاتی بریتانیایی لو رفت . در 24 مارس 1990 اعضای لباس شخصی دستگاه های امنیتی بریتانیا در کمین اعضای PIRA در روستای کاپاغ گرفتار شدند . در 2 می 1980 چهار عضو PIRA پس از محاصره شدن توسط SAS  به وسیله نیروهای RUC  در خانه در جاده آنتریم بازداشت شدند . کاپیتان هربرت وست ماکوت ، فرمانده  SAS طی این عملیات با آتش مسلسل اعضای PIRA کشته شد .

    قتل ها و انتقام جویی های متقابل

    PIRA و شین فین در اواخر دهه 1980 از عملیات تروری که شبه نظامیان وفادار به راه انداختند ضربه خوردند . این حملات طی سال های 1987 تا 1995 موجب مرگ 15 عضو شین فین و 12 عضو PIRA شد . به علاوه ، اعضای خانواده جمهوری خواهان سرشناس هم هدف قرار می گرفتند . جان مک کرنی و پسرش کوین ، و زوج پیر چارلز و ترزا فاکس هم ترور شدند . با این حال بخش عمده قربانیان این ترورها غیرنظامیان کاتولیک بودند . بر اساس تحقیقات تازه منتشر شده ، دستگاه اطلاعات بریتانیا در سال 1973 گزارش داد اعضای گروه های شبه نظامی وفادار در ساختار  هنگ دفاعی اولستر حضور دارند . با وجود اطلاع از این امر بریتانیا به این هنگ برای کنترل وضع در ایرلند شمالی اختیارات بیشتری داد .

    همچنین تایید شده است که شبه نظامیان وفادار از کمک دستگاه های اطلاعاتی در شناسایی جمهوری خواهان برخوردار بوده اند . برایان نلسون که در سال 1992 به جرم قتل غیرنظامیان کاتولیک محکوم شد بعدها اعتراف کرد  در سال 1988 ضمن عضویت در سرویس های اطلاعاتی بریتانیا در کار قاچاق سلاح برای وفاداران از افریقای جنوبی بوده است. 

    در سال 1993 وفاداران برای نخستین بار در قتل غیرنظامیان از جمهوری خواهان  جلو زدند . در این سال تفاوت تعداد قتل ها دو نفر بود  اما در سال ها 1994 و 1995 این آمار به 11 و 12 رسید .

    PIRA در پاسخ به این قتل ها یک عملیات ترور متقابل با هدف حذف رهبران UDA و نیروی دفاعی اولستر (UVF) ترتیب داد . در اواخر دهه 1980 شورای نظامی PIRA دیگر قتل غیرنظامیان پروتستان را محکوم نمی کرد  اما این کار را به وفاداران شاخص و شناخته شد محدود می کرد . دلیل این کار حملات غیرنظامیان پروتستان به  تبلیغات انتخاباتی جمهوری خواهان بود . PIRA طی اطلاعیه ای در سال 1986 اظهار داشت  (( ما هیج گاه در قتل پروتستان های بی گناه مشارکت نداشته ایم ، اما همواره آماده پاسخ مسلحانه به کسانی هستیم که قصد دارند با ارعاب ما را به زیر فرمان اتحادگرایان و بریتانیا بازگردانند )) . جری آدامز در سال 1989 دیدگاه شین فین را چنین بیان کرد : ( شین فین قتل غیرنظامیان را تایید نمی کند ) .

    برای بالا بردن تاثیر سوءقصدها ،PIRA  شخصیت های برجسته وفادار را هدف قرار می داد . جان مک میشل ، جو براتی ،ریموند الدر و ری سمالوودز از UDA و جان بینگهام و رابرت سیمور از UVF از جمله قربانیان این عملیات بودند . لزلی دالاس ، مکانیکی که به همراه دو پروتستان سالخورده در سال 1989 هدف گلوله قرار گرفت از طرف PIRA عضو UVF خوانده شد . اما UVF این ادعا را رد کرد و اعلام کرد او یک غیرنظامی بوده است . تلاش PIRA برای کشتن تمامی اعضای کادر رهبری UDA  در 23 اکتبر 1993 موجب بروز تلفات در میان غیرنظامیان شد . انفجار بمب در یک ماهی فروشی در جاده شانکیل به منظور قتل جانی آدایر و سایر رهبران UDA  ، که PIRA گمان می برد در طبقه بالای ساختمان آن جلسه دارند منجر به مرگ 8 غیرنظامی ، یک عضو رده پایین UDA  و توماس بگلی ، یکی از بمب گذاران شد . 58 تن دیگر نیز زخمی شدند . این اقدام موجب حملات تلافی جویانه UVF  و UDA به غیرنظامیان کاتولیک شد . در آمار دانشگاه اولستر آمده است که PIRA طی این دوره 30 نفر از اعضای گروه های شبه نظامی وفادار را به قتل رساند . موسسه ( زندگی های از دست رفته ) این آمار را 28 نفر می داند . طی کل دوره ( دردسرها ) 126 نفر از وفاداران کشته شدند . در کتاب  ( جنگ ایرلند ) اثر تونی گرافتی این آمار 45 نفر برآورد شده است . روند قتل ها پیش از اعلام آتش بس سال 1994 شدت یافت و باعث شد گروه های وفادار هم آتش بس را بپذیرند . با این حال چهره هایی مانند جان تیلور  و بارون کیلکولونی معتقدند فشار روی PIRA موجب شده است است این سازمان آتش بس را بپذیرد .

    آخرین ویرایش: جمعه 4 اردیبهشت 1394 02:17 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 10 آذر 1393 08:17 ق.ظ نظرات ()

    براوو تو زیرو (Bravo Two Zero) علامت مخابراتی بود که 8 نفر از نیروهای SAS ارتش بریتانیا مستقر عراق در زمان عملیات طوفان صحرا در ژانویه 1991 از آن استفاده می کردند. مطابق با گفته های یکی از اعضای این گشت وظایف آنها شامل جمع آوری اطلاعات، پیدا کردن یک موقعیت پوششی مناسب و ایجاد یک پست دیدبانی بر راه اصلی تدارکات عراقی ها بین بغداد و شمال غربی عراق بود در حالی که نفر دیگری از این گروه ماموریت آنها را نابود سازی لانچرهای موشک اسکاد عراقی  در یک مسیر 250 کیلومتری اعلام کرد.


    1~16.jpg


    اعضای SAS بر روی خودروی لندروور 110

     

    این گشت موضوع چندین کتاب بود. بعضی مانند  Bravo Two Zero (1993) وThe One That Got Away (1995)  نوشته اعضای تیم گشت بودند و بعضی مانند Eye of the Storm (2000) اثر پیتر رتکلیف فرمانده هنگ SAS نوشته سایرین بودند.

    در ژانویه 1991 در مقدمه حمله زمینی نیروهای ائتلاف به عراق اسکادران 22ام  نیروهای SAS در یک پایگاه عملیاتی در عربستان سعودی مستقر شدند. این اسکادران شامل تعدادی از تیم های نفوذ در عمق دشمن بودند که در گشت های 8 نفره تقسیم بندی شده بودند. سه تیم از این اسکادران به نام های براوو وان زیرو ، براوو تو زیرو و براوو تری زیرو نام داشتند.

    اعضای گروه براوو تو زیرو شامل افراد زیر بودند:

    گروهبان استیون بیلی میچل با نام مستعار اندی مک نب فرمانده تیم

    گروهبان وینسنت دیوید فیلیپس

    سرجوخه کریس گئوردی رایان با نام مستعار کولین آرمسترانگ

    سرجوخه رابرت دیگر پرینگ

    سرباز رابرت گسپر کنسیگلیو

    سرباز جان لگس لین

    سرباز مالکوم گراهام مک گون

    سرباز مایک کیوی کوبورن



    2~17.jpg


    اعضای تیم براوو تو زیرو قبل از اعزام به داخل عراق( افراد با صورت معلوم کشته شدند)

     

    در شب 22 ژانویه گشت براوو تو زیرو به همراه خودرو های لندرور 110 توسط هلیکوپترهای شینوک نیروی هوایی سلطنتی وارد آسمان عراق شدند.


    3~12.jpg


    هلیکوپترهای شینوک آماده برای انتقال تیم SAS به داخل خاک عراق

     

    بنابر یک تصمیم بد آنها تصمیم گرفتند که از خودروها استفاده نکنند. بر طبق گفته های میچل تیم حدود 12 کیلومتر را در شب اول برای رسیدن به مکان پست دیدبانی پیاده رفت. ولی بقیه رقم های متفاوتی را ذکر کرده اند.


    4~10.jpg


    استیون میچل فرمانده تیم

     


    آخرین ویرایش: دوشنبه 10 آذر 1393 08:50 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 29 بهمن 1389 06:59 ب.ظ نظرات ()


    باید به یاد داشته باشیم که عملیات ضدتروریستی تنها تخصص سرویس ویژه هوابرد ارتش بریتانیانیست. در حقیقت، این واحد برای انجام عملیات نفوذی در عمق خاک دشمن در زمان جنگ جهانی تشکیل شد. سرویس ویژه هوابرد با بهره گیری از تجارب جنگ جهانی دوم و درگیرشدن در جنگهای مالایا، سوئز، کره به مرور به یکی از کارآمدترین نیروهای مخصوص جهان غرب تبدیل شد. عملیات ضدتروریستی،امنیتی و حفاظت از اشخاص در دهه 70 به مهارتهای آنها افزوده شد. افراد سرویس ویژه هوابرد در جنگهای فالکلند و جنگهای اول و دوم خلیج فارس به صورتی موثر بکارگرفته شدند. در اینجا به بررسی یکی از موفق ترین هجومهای کماندویی که توسط سرویس ویژه هوابرد انجام شد می پردازیم.

    عکسی قبل از حمله به جزیره پبل که توسط یک فروند هاریر نیروی هوایی سلطنتی گرفته شده است و یک فروند تی 34 و یک فروند پوکارا را در روی باند نشان می دهد.

    تاریخ: 14و 15 می1982

    محل:جزیره پبل در مجمع الجزایر فالکلند

    نتیجه: پیروزی بریتانیا

    تخاصمین

    امپراطوری بریتانیا

    آرژانتین

    فرماندهان

    سروان جان هامیلتن

    ؟؟

    استعداد رزمی

    45 نفر از سرویس ویژه هوابرد و دیده بانان دریایی نیروی دریایی سلطنتی

    8 نفر از سرویس ویژه قایق ران

    در حدود 150 سرباز (منابع بریتانیایی)

    31 سرباز(منابع آرژانتینی)

    تلفات

    1نفر مجروح

     

    1نفرکشته

    11فروند هواپیما

     

     

    ناوهواپیمابر هرمس

    پس زمینه

    بلافاصله پس از اشغال جزایر فالکلند توسط آرژانتین در سال 1982، آنها اقدام به ساخت فرودگاهی در جزیره پبل کردند تا پایگاهی برای هواپیماهای پشتیبانی نزدیک پوکارا بوجود آورند. این جزیره در شمال غربی مجمع الجزایر فالکلند واقع شده بود. هواپیمای ای-58 پوکارا هواپیمایی برای انجام عملیات پشتیبانی نزدیک و ساخت آرژانتین بود که می توانست انواع مختلف مهمات را برای حمله به افراد و مواضع زمینی حمل کند.


    آخرین ویرایش: پنجشنبه 2 اسفند 1397 07:38 ق.ظ
    ارسال دیدگاه