منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • جمعه 8 فروردین 1399 05:57 ق.ظ نظرات ()

     http://s6.picofile.com/file/8392045800/%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D9%81%D8%B6%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%8C.jpg

    اصولا برای مردم ایران سخت است که میان رویاهایشان و واقعیت فرق بگذراند. همین که در رویاهایشان ببینند که ایران قهرمان مثلا جام جهانی فوتبال شده است فکر می کنند که الان علی دایی یا علی پروین جام را بالای سر گرفته اند و در حال پیاده شدن از هواپیما هستند. اگر هم ایران قهرمان جام جهانی نشده حتما به خاطر توطئه ی دیگران است. این دیگران هم تعریفی موسع دارد و بسته به مورد از ساواکی و منافق تا بن سلمان و ترامپ تغییر می کند.

    حالا یک بنده ی خدایی که به سفرهای فضایی علاقمند بوده برداشته عکسی از یک لباس فضایی با آرم سازمان ناسا گذاشته و توضیح داده که ایران یکی از تولیدکننده های لباس فضایی جهان است. وزیر محترم مخابرات هم که جوانی است مردمی و بالاخره عضوی از جامعه ای ایرانی است و از متن مردم برخواسته و  در مجموع رویاهایی کماکان مشابه با بقیه مردم ایران دارد این ایده را روی هوا زده است: چه بهتر از این... حالا که در دوران پسا برجام هستیم و به حمدالله تمام تحریم ها با قوت بازگشته اند و سرجای خودنشسته اند و برّ و برّ ما را نگاه می کنند لباس فضایی می دوزیم و صادر می کنیم به چین و روسیه. هم ارزآوری می کنیم و هم توی دهان غرب و آمریکا می زنیم.

    لذا ایشان دستور داده اند به مسئول روابط عمومشان که یک عکس لباس فضایی کاملا ساخت ایران را در کنار پرچم مقدس جمهوری اسلامی قرار داده عکس بگیرند تا ایشان آن عکس را در توئیتر خود منتشر کنند و هم شادی را به اردوی خودی بیاورند و هم غم را به اردوی دشمن هدیه کنند. اما دریغ که یک مشت مردم بیکار برای این جوان رعنا دست گرفته اند که: ای بابا ! این دیگر چه کسی است؟ این که لباس هالوونین همان مردمی است که شب و روز مرگ بر آنها می گوییم. حتی بعضی بیکارترها رفته بودند در آمازون قیمت لباس را هم درآورده بودند.

    خلاصه کرکر خنده راه افتاده بود در فضای مجازی که بیا و ببین. من فرصت نکردم تا به موقع به این خبر واکنش نشان بدهم چرا که سرگرم قضیه ی سقوط هواپیمای اوکراینی و شجاعت فرمانده ی هوافضای سپاه بودم در اعتراف به اشتباه مجموعه ی زیردستشان بودم . همانطور که مستحضر هستید این بزرگوار گردنشان هم از مو باریکتر بود و پس از سه ماه از فرود اجباری هواپیمای مسافربری اوکراینی با سر در بیابانهای اطراف تهران همچنان به صندلی ریاست خود چسبیده اند که اینها هم البته از مزایای داشتن گردن نازک است.

    http://s7.picofile.com/file/8392045868/1128197_238.jpg

    خلاصه اینکه  قصد داشتم همان موقع که عکس بالا توسط وزیر محترم مخابرات توئیت شد بیایم و با مردمی که ایشان را مسخره کرده بودند دعوا کنم که: نه تنها نباید این بزرگوار را مسخره کنید بلکه باید خداوند را شاکر باشید که وزیر محترم آنقدر رشد عقلی داشته اند که بدانند اصولا انسان در فضا نیاز به لباس و فضایی و ... اینها است. چرا؟ چون دو سه سال قبل که باز از یکی از رویاهاشان رونمایی کرده بودند یک کپسول فضایی را در باغ کتاب تهران به نمایش گذاشتند و گفتند که قرار است این کپسول اولین ایرانی (بعد از آن خانم مایه دار که با مایه ی شوهر به فضارفت و البته من حاضر نیستم اسمش را در این مکان مقدس بیاورم) را به فضا ببرد. خوب! که چی! قضیه این است که در آن زمان وزیر محترم مخابرات برداشته بود این بنده ی خدا را با پای بدون جوراب نشانده بود در کپسول... یعنی اینکه وزیر عزیزمان فهمیده که برای فضانوردی لباس فضایی هم لازم است خودش کلی پیشرفت است چون فضانورد قبلی را قرار بود بدون کفش و جوراب بفرستند به فضا... عکسش هم هست. ببینید:

     

    http://s6.picofile.com/file/8392045792/218856_617.jpg


    پی نوشت: از بزرگورانی که از علوم فضایی سررشته دارند تقاضا می کنم بفرمایند که در این کپسول به چه گونه چفت می شود؟ قفلی، کلیدی، چیزی نمی خواهد؟ شاید هم درش مغناطیسی است مثل در یخچال بسته می شود... خلاصه اینکه زودتر ما را از نادانی دربیاورید لطفا.

    http://s7.picofile.com/file/8392045984/capsule_model.jpg


    http://s6.picofile.com/file/8392046000/218857_118.jpg


    آخرین ویرایش: چهارشنبه 6 فروردین 1399 06:30 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 27 شهریور 1395 08:38 ق.ظ نظرات ()


    The Interkosmos crest.

     

    اتحاد جماهیر شوروی [سابق] علاقه ی زیادی به دادن پزهای بشردوستانه داشت. از میان این پزها یکی هم برنامه ی بین المللی روسها برای استفاده "صلح آمیز" از امکانات فضایی شان در راستای خدمت به کشورهای دوست و برادر بود. این برنامه ،با نام دهان پرکن "اینترکاسموس"  قرار بود تا به اقمار ابرقدرت شرق در زمینه ی پروازهای سرنشین دار و بدون سرنشین کمک کند. البته چندان دور از ذهن نیست که روسها بیشتر اهداف سیاسی را از اجرای این برنامه مد نظر داشتند تا اهداف علمی یا انسان دوستانه.

    برنامه ی اینترکاسموس کشورهایی چون کشورهای عضو پیمان ورشو و رژیمهای کمونیستی افغانستان، کوبا، مغولستان و ویتنام را هدف قرار داده بود. علاوه بر کشورهایی که رسما نظام کمونیستی داشتند بعضی از دوستان شوروی مانند هند، سوریه و حتی فرانسه نیز به برنامه ی اینترکاسموس پیوستند.

    اولین پرواز بدون سرنشین اینترکاسموس در سال 1967 و اولین پرواز سرنشین دار اینترکاسموس در سال 1978 روی دادند. تا سال 1988 روسها 14 نفر فضانورد از کشورهای مختلف را به فضا فرستادند. اولین فضانورد غیرآمریکایی و غیر روسی در تاریخ فضانوردی، ولادیمیر ریمک از چکسلواکی [سابق] بود. اولین سیاه پوست و هچنین اولین آسیایی نیز توسط همین برنامه به فضا رفتند. از میان کشورهای درگیر این برنامه تنها بلغارستان بود که توانست 2 نفر را راهی مدار زمین کند. فضانورد فرانسه نیز 2 بار به فضا فرستاده شد.

    در زیر فهرستی از فضانوردان برنامه ی اینتر کاسموس و تاریخ اعزام آنها را مشاهده می کنید:

    ردیف

    نام

    کشور

    تاریخ

    1

    ولادیمیر ریمک

    چکسلواکی[سابق]

    2 مارس 1978

    2

    میروسلاو هرمازوسکی

    لهستان

    27 ژوئن 1978

    3

    زیگموند جان

    آلمان شرقی[سابق]

    26 آگوست 1978

    4

    گئورگی ایوانف

    بلغارستان

    10 آوریل 1979

    5

    برتالان فارکاس

    مجارستان

    26 می 1980

    6

    توآن فام

    ویتنام

    23 جولای 1980

    7

    آرنالدو تامیاو مندز

    کوبا

    18 سپتامبر 1980

    8

    جودرمیدین

    گوراچا

    مغولستان

    23 مارس 1981

    9

    دیمیترو پروناریو

    رومانی

    14 می 1981

    10

    ژان-لو چرتین

    فرانسه

    14 می 1981

    11

    راکش شارما

    هندوستان

    2 آوریل 1984

    12

    محمداحمد فارس

    سوریه

    22 جولای 1987

    13

    آلکساندر آلکساندروف

    بلغارستان

    6 جولای 1988

    14

    عبدالاحد مهمند

    افغانستان

    29 آگوست 1988

    15

    ژان-لو چرتین

    فرانسه

    26 نوامبر 1988

     مترجم: رضا کیانی موحد

    منبع:

     

    https://en.wikipedia.org/wiki/Interkosmos
    آخرین ویرایش: یکشنبه 28 شهریور 1395 08:05 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 23 خرداد 1395 10:23 ق.ظ نظرات ()

    رضا کیانی موحد

    تقریبا 20 روز پیش، و همزمان با آماده شدن مردم ایران برای جشن رویدادی که خود در آن دخالتی نداشتند و چیزی نبود جز الطاف خفیه ی خداوندی، هندوستان با پرتاب موفقیت آمیز یک شاتل فضایی کوچک سبب غافلگیری جهانیان شد. متاسفانه با اینکه وضعیت ایران از نظر تکنولوژیهای فضایی در حد خوبی است بی برنامگی و نداشتن استراتژی درست سبب شده تا این صنعت بسیار حساس و مدرن امروزی در چند سال گذشته پیشرفت مناسبی نداشته باشد. مسئولان فعلی که تنها به فکر خرید هواپیما از شرکتهای بوئینگ و ایرباس هستند و توسعه ی صنعتی را به کلی به فراموشی سپرده اند و مسئولان قبلی هم که به جای تدوین استراتژی بیشتر به شعار دادن مشغول بودند. این که اعلام کنیم در فلان تاریخ فضانورد به خارج از جو می فرستیم و در فلان تاریخ اولین ایرانی با سفینه ی بومی و ساخت وطن پای بر کره ی ماه خواهد گذاشت بیشتر به شعار می ماند تا برنامه. برای داشتن برنامه اول باید مشخص شود که هدف ایران از توسعه ی صنایع فضایی چیست؟ آیا به دنبال این هستیم که توانایی نظامی خود را افزایش دهیم؟ به دنبال یافتن راهکاری برای تولید کریستالهای خاص هستیم که فقط در شرایط بی وزنی به آنها می توان دست پیدا کرد؟ آیا قرار است با پرتاب ماهواره های سخت دیگر کشورها وارد این بازار خاص و پر رقابت بشویم؟ یا به دنبال درمانی برای آلام و دردهای بشریت می گردیم؟ و گرنه فضانورد فرستادن که به خودی خود مشکلی را حل نمی کند. فوق فوقش می توانیم مانند خانم انصاری با پرداخت پول به کشورهای دیگر ،خصوصا کشور دوست و برادر چین، فضانوردان خود را به فضا بفرستیم، اگر هدف تنها پز دادن باشد.

    به هرحال در میان سردرگمی ایران ،که در این حوزه شروع خوب و موفقی را داشت، هند و چین و بقیه ی کشورها با پیگیری برنامه های واقع گرایانه ی خود در حال اکتشاف کرات دیگر منظومه خورشیدی هستند. برای اینکه وضعیت فضانوردی این کشور روشن شود نگاه کوتاهی بیندازیم به برنامه های فضایی هندوستان:

    1962-کمیته ی ملی تحقیقات فضایی توسط دپارتمان انرژی اتمی هندوستان تأسیس شد و مرکزی برای پرتاب موشکها در کرالا در نظر گرفته شد.

    1963- اولین پرتاب موشک بومی در روز 21 نوامبر.

    1969- تأسیس سازمان تحقیقات فضایی هندوستان.

    1975- اولین ماهواره ی ساخت هندوستان در روز 19 آوریل توسط روسها به فضا فرستاده شد. این ماهواره آریابهاتا نام داشت.

    1979- ماهواره ی نظارتی بهاسکارا-1 به فضا فرستاده شد. اولین آزمایش موشک ماهواره بر اس.ال.وی-3 با حمل ماهواره ی روهینی انجام شد که ماهواره در مدار قرار نگرفت.

    1980- روهینی با موفقیت و توسط یک ماهواره بر ساخت هند در مدار زمین قرارگرفت.

    1981-اولین فضانورد هندی ،راکش شارما، 8 روز در ایستگاه فضایی سالیوت-7 سپری کرد. او توسط سایوزتی-11 به فضا سفر کرد.

    1999- اولین ارسال ماهواره برای کره و آلمان توسط موشکهای ساخت هندوستان.

    2001- دست یافتن ماهواره برهای هندی به مدار ژئوسنکرون و قرار دادن ماهواره ی جی.ست-1 در این مدار.

    2007- ارسال یک کپسول فضایی قابل بازیافت به فضا و بازیافت موفقیت آمیز آن. این کپسول قبل از ورود به جو زمین 12 روز در مدار بود.

    2008- اولین مأموریت هندی ها به سوی کره ی ماه با مدارگرد چاندرایان-1. این مدارگرد در سطح ماه آب پیدا کرد. چاندرایان-1 دارای یک ماه نشین کوچک بود. این ماه نشین در روز 14 نوامبر تحت کنترل کامل بر سطح ماه فرود آمد و بدین سان هندوستان به چهارمین کشوری که توانسته است پرچم خود را بر روی ماه نصب کند تبدیل شد.

    2009- پرتاب ماهواره ی ساخت یکی از دانشگاه های هندوستان (ماهواره ی ریست-2) برای اولین بار که قادر به تصویربرداری راداری از سطح زمین بود.

    2011- راه اندازی ابرکامپیوتر بومی هندوستان با نام ساگا-220 توسط سازمان تحقیقات فضایی هندوستان.

    2012- پرتاب یک ماهواره ی فرانسوی و یک ماهواره ی ژاپنی به مدار زمین توسط هندوستان.

    2013- پرتاب اولین ماهواره از سیستم ناوبری ماهواره ای بومی هندوستان با نام آی.آر.ان.اس.اس (مشابه جی.پی.اس آمریکایی ها و گلوناس روسها) به فضا و قرار گرفتن آن در مدار زمین. این سیستم قرار است تا با فرستادن 9 ماهواره به مدار زمین تکمیل شود و نیاز هندی ها را به جی.پی.اس یا گلوناس برطرف کند.

    2013- پرتاب اولین مدارگرد ساخت هندوستان به سوی کره ی مریخ با نام مانگالیان در روز 5 نوامبر. این مدارگرد در روز 24 سپتامبر 2014 به مدار مریخ رسید و تا به امروز به گرد سیاره ی سرخ می گردد. هندوستان پس از آمریکا، اروپا و روسیه چهارمین قدرت فضایی است که به مریخ رسیده است و اولین کشوری است که توانسته است در اولین کوشش خود در این مسیر موفق شود.

    2014- ارسال دومین کپسول قابل بازیافت با موفقیت.

    2014- اولین نمونه از فضاپیمای ساخت هندوستان به صورت بدون سرنشین و آزمایشی با موفقیت پرتاب شد. این سفینه 3 تن وزن داشته و می تواند تا 3 فضانورد را در درون خود جای دهد.

    2016-پرتاب موفق یک نمونه ی کوچک از شاتل فضایی به صورت بدون سرنشین و بر زمین نشاندن مجدد آن پس از سفر به فضا به صورت خودکار.

    تا انتهای ماه می2016 هندوستان با 46 پرتاب فضایی 111 ماهواره ی بومی و 57 ماهواره از کشورهای دیگر را به فضا فرستاده است. 29 ماهواره ی ساخت هند هم توسط کشورهای دیگر به فضا فرستاده شده اند. هندوستان ماهواره های 9 کشور را پرتاب کرده و اولین کشوری است که توانسته با یک موشک ماهواره بر ده ماهواره را در مدار قراردهد. آشکار است که این کشور در راه فضا شکستهایی نیز متحمل شده است.

    برنامه های آینده:

    2017- قرار  است تا یک مدارگرد به سوی ونوس ارسال شود.

    2020- مانگالین-2 قراراست که به سوی مریخ ارسال شود. این مدارگرد دارای یک مریخ نورد هم می باشد.

    2021- برنامه ریزی برای فرستادن اولین فضانورد هندی به فضا توسط یک فضاپیمای بومی.

    آخرین ویرایش: شنبه 22 خرداد 1395 02:57 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic