یکشنبه 11 بهمن 1394 08:35 ب.ظ نظرات ()


تحلیلی کوتاه از چگونگی شکست آرژانتین در جنگ فالکلند

رضا کیانی موحد

تفاوت یک ارتش درجه یک با ارتشهای درجه دو و سه در  چیست؟ چه عاملی سبب می شود تا یک ارتش بتواند نقش خود را به عنوان یک نیروی نظامی به صورت مناسب و دیگری به صورت نامناسب ایفاکند؟ آیا داشتن سلاح های پیشرفته تر یک ارتش را نسبت به دیگری پیشرفته تر می کند؟ نقش آموزه های نظامی در این میان چیست؟ چه عاملی سبب شد که در طی جنگ جهانی دوم آلمان در تهاجم به خاک فرانسه موفق شود و ایتالیا در اتیوپی و سومالی با شکست مواجه شود؟ مگر نه این بود که آلمان با حریفی به مراتب قوی تر از خود و ایتالیا با حریفی به مراتب ضعیفتر از خود ،از حیث سلاح، رو برو شدند؟ چرا ژاپن در تهاجم اولیه خود به جنوب شرقی آسیا بر متفقین پیروز شد ولی در سیبری از روسها شکست خورد؟

 در سال 1982 ارتشهای بریتانیا و آرژانتین بر سر تصاحب مجمع الجزایر فالکلند وارد کارزار شدند. هر دو ارتش تقریبا از سلاح هایی مشابه استفاده می کردند. هر چند که بریتانیا دارای سلاح هسته ای بود اما این سلاح ها را هیچگاه وارد معرکه نکرد. پس از نظر سلاح و تجهیزات هر دو کشور ،دست کم بر روی کاغذ، وضعیتی مشابه داشتند. هر دو کشور دارای ناوهای هواپیمابر، ناوشکن، ناوچه، هواپیماهای مدرن جنگی، هلیکوپتر، تجهیزات ضدزیردریایی، تانک و توپخانه بودند. اما جنگ بر سر جزایر فالکلند با پیروزی بریتانیا به پایان رسید با وجود اینکه فاصله ی آرژانتین از معرکه در حدود 800 تا 1000 کیلومتر و فاصله ی نزدیک ترین پایگاه بریتانیا از آنجا در حدود 6000 کیلومتر بود. یعنی هر کشتی بریتانیایی برای رسیدن به صحنه ی نبرد از آسانسیون باید مسافتی دست کم 6 برابر کشتی های آرژانتینی را طی می کرد. یا به عبارت دیگر در فاصله زمانی که یک کشتی بریتانیایی از جزیره ی آسانسیون خود را به فالکلند می رساند کشتی های آرژانتینی می توانستند 3 بار از خاک خود تا فالکلند بروند و بازگردند.