منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • پنجشنبه 2 خرداد 1398 06:16 ب.ظ نظرات ()

    عکسهایی از حمله ناو هواپیمابر یورکتان به مواضع ژانی ها در جزیره ی ویک در روز 5ام اکتبر 1943 توسط یک عکاس مجله ی لایف

     

    منبع


    http://m1pencil.wordpress.com/2014/01/02/high-quality-ww2-colour-photos-vi/


    آخرین ویرایش: جمعه 27 اردیبهشت 1398 10:25 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 1 تیر 1390 06:00 ق.ظ نظرات ()

    قبلا در اینجا اشاره کردیم که چگونه تلاشهای رمزشکنی و شنود آمریکایی ها سبب شد تا اطلاعات کافی برای ضدحمله به نیروهای ژاپنی در اقیانوس آرام را بدست آورد. نتیجه این ضدحمله ها سدکردن تهاجم ژاپنی ها در نبرد دریایی کورال سی و شکست دادن آنها در نبرد دریایی میدوی بود.



    نبرد دریایی کورال سی اولین نبرد دریایی بود که تماما توسط جنگنده های برخواسته از ناوهای هواپیمابر به انجام رسید. پس از نبرد کورال سی، مغز متفکر نیروی دریایی ژاپن دریاسالار یاماماتو طرح حمله به میدوی را ریخت. میدوی جزیره ای کوچک در شرق هاوایی بود و یاماماتو انتظار داشت با حمله به میدوی ناوهای هواپیمابر آمریکایی به دفاع برخیزند و او بتواند آنها را به دام اندازد. اما با اطلاعاتی که دریاسالار نیمیتز توسط شنود کسب کرده بود برنامه ای ریخته شد تا خود ژاپنی ها به دام افتند.

    در نهایت، ناوگان ژاپن که از موقعیت 3 ناو هواپیمابر نیمیتز بی خبر بودند، در روز چهارم ژوئن 1942 به میدوی حمله کردند ولی با حمله غافلگیر کننده جنگنده های آمریکایی 4 فروند ناوهواپیمابر بزرگ خود را به همراه هواپیماها و خدمه کارکشته آنها از دست دادند و ناچار به عقب نشینی شدند.


    نبرد میدوی از حیث تناژ شناورهای شرکت کرده در آن بزرگترین نبرد تاریخ و از حیث اهمیت در روند جنگ یکی از مهمترین نبردهای جنگ جهانی دوم می باشد. پس از این جنگ بود که ژاپن برتری خود را در اقیانوس آرام از دست داد و در انتهای جنگ شکست را پذیرا شد.

    گزارش تصویری این نبرد به زبان فارسی را می توانید از اینجا دانلود کنید. عکسها و طرح های بکارگرفته شده در این گزارش را از آرشیو نیروی دریایی آمریکا گرفته ایم و نقشه ها هم توسط خودم به زبان فارسی برگردانده شده اند.

    فیلمی از لاشه ناوهواپیمابر یورکتان ،که در این نبرد غرق شد، را می توانید اینجا ببینید.

    در سال 1942 بر اساس این نبرد فیلمی تبلیغاتی ساخته شد که برنده جایزه اسکارشد. این فیلم را می توانید از این آدرس دانلود کنید. در سال 1976 هم مجددا یک فیلم سینمایی بر اساس این نبرد ساخته شد.

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 22 اسفند 1397 10:54 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 10 اسفند 1389 12:11 ب.ظ نظرات ()

    هنری شورک

    مترجم رضاکیانی موحد

    در اوایل مارس 1942، استراتژیستهای نظامی ژاپن به خاطر نتایجی که در مرحله اول جنگ کسب کرده بودند سربلند بودند. آنها تقریبا به تمام اهداف برنامه ریزی شده خود رسیده بودند. آنها به کنترل مناطق آسیای جنوب شرقی و جنوب غربی اقیانوس آرام –که سرشار از منابع طبیعی بودند- نائل شده بودند و در همان زمان نقاط استراتژیکی اطراف آن نواحی را -که به آنها توان یک دفاع محیطی قوی را می بخشید- در دست داشتند.  در اواخر فوریه ژاپنی ها تولید نفت، کائوچو، قلع و بوکسیت را با موفقیت در شرق آسیا شروع کردند. آنها یک خط دفاعی محیطی که از جزایر کوریل در جنوب شرق شروع می شد و تا ویک جزایر مارشال و ساحل شمالی گینه نو درغرب  ادامه می یافت درست کردند. این خط دفاعی در جنوب  جاوا، سوماترا، مالزی، تایلند و برمه رادربرمی گرفت و به مرز هندوستان منتهی می شد.

    تنها هدفی که دستیابی به آن این موفقیتها را کامل می کرد تصرف فیلیپین بود. اما متفقین در فیلیپین به خط دفاعی خود عقب نشسته بودند و منتظر گذر زمان بودند. در این مرحله، ژاپنی ها به صورت عملی نیروهای انگلیس و هلند را در نوب شرقی آسیا نابود کردند و با ایلات متحده ای که در اثر حمله نابهنگام به پرل هاربر زمین گیر شده بود سرو کار داشتند.

    به هرحال با اینکه اولین مرحله عملیات استراتژی آنها کامل شده بود، فرماندهی عالی ژاپن در باره هدف بعدی هنوز تصمیمی نگرفته بود. در ستاد نیروی دریایی طرفداران دو استراتژی دو دسته را تشکیل داده بودند. دستهاول اعتقاد داشتند که باید به سمت غرب برای تصرف سیلان اقدام کرد و سرانجام در خاورمیانه به نیروهای آلمان پیوست. دسته دوم می خواستند که با تصرف بندر مورسبی -در ساحل جنوبی- استرالیا را منزوی کنند و سپس به تسخیر کالدونیای جدید، ساموآ و فیجی بپردازند. این تهاجم باید از جایی آغاز می شد که خطوط تدارکاتی متفقین یه سمت استرالیا در از هم بگسلد تا سرانجام بتوان به تهاجم به سمت استرالیا اقدام کرد.

    درحالیکه ستاد نیروی دریایی درگیر بحث در مورد این پیشنهادهای متفاوت بود، دریاسالار یاماموتو درفکر تهاجمی دیگر بود. دیدگاه جنگی یاماموتو همیشه با دیگر فرماندهان ژاپنی موافق نبود. او اظهارکرده بود که ژاپن در 6ماه اول جنگ بسیار خوب عمل کرده است اما اگر عملیات بیش از 18ماه طول می کشید او نمی توانست موفقیت نهایی را تضمین کند. از نظر او، تنها امید ژاپن -برای رسیدن به موفقیت- در یک پیروزی سریع همراه با انهدام ناوگان اقیانوس آرام آمریکا خوابیده بود. اگر این امر محقق میشد، ممکن بود که بتوان آمریکا را برای رسیدن به یک توافقنامه -که برتری اپن را در جنوب شرقی آسیا و غرب اقیانوس آرام به رسمیت بشناسد- به پای میز مذاکره کشاند. اگر به آمریکا فرصت این داده می شد که از ظرفیتهای صنعتی خود به صورت کامل بهره برداری کند، می شد که در نتیجه جنگ به صورت جدی شک کرد. این عقایدی بود که پشت تصمیم یاماموتو در حمله به پرل هاربر قرارداشتند. اما ناوهای هواپیمابر آمریکایی از چنگ ژاپنی ها در پرل هاربر گریختند و هنوز توانایی این را داشتند که زمان کافی برای بیسج شدن را برای آمریکایی ها بخرند. برای یاماموتو انهدام ناوهای هواپیمابر آمریکایی اولین اولویت بود.

     

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 2 اسفند 1397 08:42 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات